పేజీలు

17, సెప్టెంబర్ 2022, శనివారం

యేసయ్య తో శిష్యరికము!


మనలో చాల మంది, యేసు క్రీస్తు మీద విశ్వాసము కనపరచవచ్చు, ఆయనను తమ సొంత రక్షకుడిగా అంగీకరించే వారు కూడా ఎంతో మంది ఉండవచ్చు. కానీ అయన మీద విశ్వాసము మరియు రక్షకునిగా ఆయనను అంగికరించటం మాత్రమే క్రైస్తవ జీవితం కాదు. సంపూర్ణముగా ఆయనకు శిష్యులుగా మారిపోవాలి. అనగా మనలను మనం ఉపేక్షించుకోవాలి, అయన కన్న, అయన కార్యము కన్న మనకు ఏది కూడా ఎక్కువ కాకూడదు. అన్నింటిలో ఆయనకు సంపూర్ణముగా ప్రథమస్థానం ఇవ్వవలసిందే. 

లూకా 14: "26. ఎవడైనను నా యొద్దకు వచ్చి తన తండ్రిని తల్లిని భార్యను పిల్లలను అన్న దమ్ములను అక్కచెల్లెండ్రను తన ప్రాణమును సహా ద్వేషింపకుంటే వాడు నా శిష్యుడు కానేరడు. 27.  మరియు ఎవడైనను తన సిలువను మోసికొని నన్ను వెంబడింపని యెడల వాడు నా శిష్యుడు కానేరడు."

ఈ వచనము సరిగా అర్థం చేసుకోలేని కొంతమంది, అన్యులు మరియు విశ్వాసులు సైతం క్రీస్తును స్వార్థపరుడిగా మరియు, తల్లి తండ్రిని నిర్లక్ష్యం చేయుమన్న వ్యక్తిగా అపార్థం చేసుకుంటారు. ఇక్కడ యేసయ్య చెపుతున్న మాటలు, అయన బోధనలకు అధిక ప్రాముఖ్యత ఇస్తూ, వాటిని పాటించాలని చెపుతున్నారు. దేవుని బలిదాన నియమం ప్రకారం దైవ కుమారుడయినా క్రీస్తు మానవాళి కోసం సిలువలో మరణించి, లేచి వారికి నరకాగ్నిని తప్పించాలని భూమి మీద శరీర దారిగా జన్మించాడు. మన శరీరంలో ఉద్బవించే పాపమును బట్టి మనం నరకాగ్నికి కాకుండా తనతో నిత్య జీవితం పొందటానికి పాటించవలసిన నియమాలు అన్నియు  అయన బోధించాడు. ప్రతి వారు, వారి పాపమును బట్టి, క్రీస్తును అంగీకరించిన విధానము బట్టి తీర్పు పొందుకుంటారు. కానీ వారి తల్లి, తండ్రి మంచితనము బట్టి ఎవరు కూడా పాప శిక్షను తప్పించుకోలేరు. 

కనుకనే క్రీస్తు ప్రతి ఒక్కరు తమ రక్షణ నిమిత్తం అయనను వెంబడించాలని అనగా అయన బోధలు పాటించాలని సూచిస్తున్నారు. ఇతర కుటుంబ సభ్యులను బట్టి, వారికి ఉన్న అభ్యంతరాలను బట్టి ఆయనను త్రోసి పుచ్చి రక్షణ కోల్పోవద్దని యేసయ్య మనలను హెచ్చరిస్తున్నాడు. తమ ప్రాణమును లెక్క చేయని వారు అయన శిష్యులనబడుతారు అంటున్నాడు యేసయ్య! ప్రాణమును ఎందుకు లెక్క చేయకూడదు? మన శరీరము పాపమునకు నిలయముగా ఉన్నది. మనలను శోధిస్తూ, అన్ని రకాల కోరికలను మనకు కలిగిస్తుంది. మనలను మనం ఎక్కువగా, ప్రేమించుకుంటే లేదా శరీరమును లొంగదీయకుంటే పాపములో పడిపోయి క్రీస్తు బోధనలు నిర్లక్యం చేసే స్థితికి వెళ్ళిపోతాము. 

అదే విధముగా "తమ సిలువను మోసుకుంటూ ఆయనను వెంబడించని వారు అయన శిష్యులుగా చెప్పబడ లేరు" అంటున్నాడు యేసయ్య. సిలువ, తగ్గింపుకు సాదృశ్యముగా ఉన్నది. అనగా ఎవరు తమను తాము తగ్గించుకొంటూ, గర్వపడకుండా, అతిశయపడకుండా మరియు ఇతరులను ద్వేషించకుండా జీవించాలన్న తపన కలిగి ఉంటారో, వారే అయన నిజమయిన శిష్యులు అని యేసుక్రీస్తుల వారు ఈ మాటలు చెపుతున్నారు. వీటిని పాటించగలము లేదా ఆ విధముగా జీవించాలన్న తపన కలిగిన వారు మాత్రమే ఆయనను అంగీకరించాలని క్రీస్తు సెలవిస్తున్నారు. లేదంటే ఆయనకు ఇష్టం లేని వేషధారులుగా లేదా నులివెచ్చని స్థితిగల వారిగా మిగిలిపోతాము.  

క్రీస్తును ద్వేషిస్తూ, క్రైస్తవులను హింసిస్తూ తిరిగిన సౌలు అనబడే పౌలు గా మారిన వ్యక్తిని గురించి మనం ఎరిగి ఉన్నాము కదా? ఈ సౌలు తన యూదా మతమందు నియమనిష్టలు కలిగి, మతపరమయిన గర్వంతో ఉండేవాడు. ఇతని అంగీకారంతో స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి చంపినారు అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది. అటువంటి సౌలు, ఒక్కసారి క్రీస్తు దర్శనం పొందుకున్న తర్వాత వెనుకకు తిరిగి చూడలేదు. క్రీస్తును గూర్చిన సువార్త సేవ చేస్తూ, తనను తానూ తగ్గించుకొని, అల్పుడిగా ఎంచుకొని, పౌలు అని పేరు మార్చుకున్నాడు. ఎన్ని రకాల కష్టాలు ఎదురయినా, యేసు క్రీస్తు దేవుడనే సత్యమును బోధించటం ఆపలేదు. 

అటువంటి పౌలుకు అనారోగ్యం ఉంటే, దేవుడు ఆయనను స్వస్థ పరచలేదు (2 కొరింథీయులకు 12:8-9), దానిని బట్టి కూడా పౌలు గారు సంతృప్తిని వ్యక్తం చేశారు తప్ప ఎక్కడ కూడా సణుగుకొలేదు, విసుగు పడలేదు. మరియు అగబు అను ప్రవక్త యెరూషలేము లోని యూదులు తనను చంపటానికి ఆయనను అన్యులకు అప్పగిస్తారని ప్రవచనము చెప్పినప్పుడు అక్కడ ఉన్న అందరు పౌలును యెరూషలేముకు వెళ్ళవద్దని బ్రతిమాలుకున్నారు. అప్పుడు "ప్రభువు నామము నిమిత్తము బంధింపబడుటకు మాత్రమే కాదు చనిపోవుటకు కూడా సిద్ధముగా ఉన్నానని" చెప్పారు పౌలు గారు (అపొ. కార్యములు 21:13). అటువంటి మారుమనస్సు, సంతృప్తి, దేవుని కోసం తెగింపు మనలో ఉన్నాయా? 

యేసయ్య చెప్పే భవిష్యత్తు ప్రవచనాలు పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినా కూడా ఆయనను  క్రీస్తుగా విశ్వసించినా శిష్యులను చూసి మనం ఏమి నేర్చుకోవాలి? యేసయ్య "నా శరీరము తినకుండా, రక్తము తాగకుండా మీకు రక్షణ లేదు" అని చెప్పగానే, అప్పటి వరకు అద్భుతాలు చూసి, అయన పెట్టిన రొట్టెలు తిని, స్వస్థతలు పొందుకొన్న జనం ఒక్కసారిగా, ఆయనను వెంబడించటం మాని వేశారు. కానీ అయన శిష్యులు మాత్రం ఆయనతోనే ఉన్నారు. ఆయనే దైవకుమారుడు, తమను కాపాడటానికి వచ్చిన క్రీస్తు అని నమ్మారు (యోహాను 6:66). కానీ మనం, పది మందిలో క్రీస్తు విశ్వాసులము అని చెప్పుకోవటానికి సిగ్గుపడుతాము? అసలు మనం సిగ్గు ఎందుకు పడుతామో తెలుసా? సాతానుకు తెలుసు మనం క్రీస్తును జనం ముందు అంగీకరించకుంటే, క్రీస్తు తండ్రి ముందు మనలను అంగీకరించాడని, అందుకే మనం క్రీస్తును అంగీకరించకుండా, మనలో సిగ్గును రేపుతాడు. 

పేతురు అంగీకరించక పోయిన యేసయ్య క్షమించాడు కదా! అనుకోవద్దు. అప్పుడు వారికి పరిశుద్దాత్మ ఇవ్వబడలేదు, మరియు యేసయ్య, పేతురు యొక్క ఆత్మీయ గర్వమును తీసివేయటానికి, ఆ శోధనను అయన మీదికి  అనుమతించాడు. అందును బట్టి పేతురు గారు, తన ఆత్మీయ గర్వం తొలగించుకొని, దేవుని శక్తి మీద ఆధారపడి, ఎంతగానో సువార్త సేవలో వాడబడ్డారు. అందును బట్టి  తన శరీరంలో జీవించినంత కాలం, ఆఖరి సమయము వరకు సాటి వారిని ప్రేరేపిస్తూ దేవుని చిత్తమును నెరవేర్చారు పేతురు గారు (2 పేతురు 1:13). అటువంటి వారే మిగిలిన శిష్యులు కూడా. తమ ప్రాణముల కంటే, యేసు క్రీస్తు సజీవుడు, నిజమయిన రక్షకుడు అని చెప్పటమే, దేవుని చిత్తము అని నమ్మి, హత సాక్ష్యులుగా మిగిలి పోయారు. 

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! దేవుని కోసం హత సాక్షిగా మార్చబడటం కన్న అదృష్టం ఏముంటుంది? అటువంటి పరిస్థితి వస్తే, దేవుడే మనకు తగిన కృపను, విశ్వాసమును అనుగ్రహిస్తాడు. కానీ ఏనాటికి కూడా డబ్బు సంచిని ఆశించి యేసయ్యను వెంబడించిన యూదా మాదిరి శిష్యులుగా మనం మారకూడదు. యేసయ్య రాత్రంతా ప్రార్థించి, పన్నెండు మందిని శిష్యులుగా ఎన్నుకున్నాడు (లూకా 6:12). అందులో యూదా కూడా ఒక్కడు. కానీ అతను స్వార్థంతో దేవుడు ఇచ్చిన ధన్యతను పోగొట్టుకున్నాడు. ధనం మీద వ్యామోహముతో, చివరకు క్రీస్తును అప్పగించాడు. 

అంతే కాకుండా చేసిన పాపమును బట్టి, దేవుని వద్ద పశ్చాత్తాప పడకుండా, సాతాను ప్రేరణను బట్టి, తనను తానూ నిందించుకొని, తట్టుకోలేక ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు, చివరకు సాతాను చెరలోకి వెళ్ళి పోయాడు. నీ పాపం నిన్ను వెక్కిరిస్తోందా? బలహీనమయిన ఆ క్షణాలు నిన్ను బాధిస్తున్నాయా? నిజమయిన క్రీస్తు శిష్యుడి లక్షణం, పశ్చాత్తాప పడటం! దేవుని క్షమాపణ పొందుకొని, అయన శక్తి చేత దాని నుండి విడుదల పొందుకోవటం. తిరిగి వాటి వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడక పోవటం. అది లేదు, ఇది లేదు అని సణుగకుండా దేవుని చిత్తమును అంగికరించి, నిత్యము ఆయనలో ఆనందించటము. నిన్ను చూసి, నలుగురు క్రీస్తు శిష్యులుగా మారాలి, నీ జీవితమే ఒక సువార్త కావాలి. అటువైపు అడుగులు వేయు, నడపటానికి నిన్ను ఎన్నుకున్న ఆయనే ఉన్నాడు!

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకు దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

10, సెప్టెంబర్ 2022, శనివారం

దేవుణ్ణి చిన్నబుచ్చుతున్నావా?

ఇదివరకు మనం చాల సార్లు దేవుడు మన జీవితాలలో శోధనలకు అనుమతినిచ్చి మనలను విశ్వాసములో బలపరుస్తాడు అని తెలుసుకున్నాము కదా! అంతే కాకుండా మన పట్ల తన ఉద్దేశ్యాలు నెరవేర్చుకునేలా ఆ పరిస్థితులను ఉపయోగించుకొని మనలను అటు వైపుగా నడిపిస్తాడని కూడా తెలుసుకున్నాము! అయితే దేవుడు మన ఆత్మీయ స్థితిని ఎరిగి ఉన్నాడు, అందును బట్టి మనకు తగిన శోధనలు అనుమతిస్తాడు.  అనగా శోధనలు అనేవి పరీక్ష పత్రాలు అనుకుంటే, దేవుడు విశ్వాసములో మన తరగతిని బట్టి ఆ పరీక్షను రాయటానికి మనకు అనుమతిస్తాడు.  అంతే కాకుండా శోధనలు జయించటానికి మార్గమును కూడా అనుగ్రహిస్తాడు. 

1 కొరింథీయులకు 10:"13. సాధారణముగా మనుష్యులకు కలుగు శోధన తప్ప మరి ఏదియు మీకు సంభవింపలేదు. దేవుడు నమ్మదగినవాడు; మీరు సహింప గలిగినంతకంటె ఎక్కువగా ఆయన మిమ్మును శోధింప బడనియ్యడు. అంతేకాదు, సహింపగలుగుటకు ఆయన శోధనతో కూడ తప్పించుకొను మార్గమును కలుగజేయును."

ఈ వచనములో పౌలు గారు కొరింథీ సంఘమును ఏమని ఆదరిస్తున్నారు చూడండి. మనము సహింప లేని ఎటువంటి శోధనను దేవుడు మన మీద అనుమతించాడు, మరియు సహింపటానికి, దాని నుండి తప్పించుకోవటానికి మార్గమును కూడా కలుగ జేస్తాడు. అయితే మనము కలిగే శోధనలను బట్టి,  దేవుడు మన మీద ప్రేమలేని వాడిగా, మన పాపములను బట్టి మనలను శిక్షిస్తున్నాడు అనుకుంటూ ఉంటాము. మన పాపములను బట్టి దేవుడు శిక్షిస్తూ పొతే, మనం ఒక క్షణం కూడా నెమ్మదయినా జీవితం గడపటానికి అర్హులం కాము. 

దేవుడు ప్రేమలేని వాడయితే, మనకు విశ్వాసం ఇచ్చి, క్రీస్తు నీతిని మనకు ఆపాదించి, నిత్య జీవితానికి సిద్ధపరచే వాడు కాదు కదా! ఎన్ని సార్లు అయన ప్రేమ చొప్పున సాధ్యం కావు అనుకున్న పనులను సాధ్యపరచి, మన అవసరాలు తీర్చాడో మళ్ళి గుర్తు చేసుకుందామా? రెప్పపాటులో కలిగే ప్రాణాంతకమయిన ప్రమాదాలు ఏలా తప్పించి సజీవుల లెక్కలో ఉంచాడో మరచిపోకుండా ఉందామా? దేవుని సార్వభౌమాధికారాన్ని బట్టి మనలను ఎన్నుకొన్నాడు, మన చేత జరిగించవలసిన కార్యములను బట్టి మనలను ఈ పరిస్థితుల వెంబడి నడిపిస్తున్నాడు. అయన బిడ్డలము అయినా మన జీవితాలలో ప్రతి సంఘటన అయన చిత్తము లేకుండా జరగటం లేదు. 

యోబు 1: "10. నీవు అతనికిని అతని యింటివారికిని అతనికి కలిగిన సమస్తమునకును చుట్టు కంచె వేసితివి గదా? నీవు అతని చేతిపనిని దీవించుచుండుట చేత అతని ఆస్తి దేశములో బహుగా విస్తరించియున్నది."

ఈ వచనంలో సాతాను దేవునితో అంటున్న మాటలు వినండి! "యోబుకు దేవుడంటే అంతగా భయభక్తులు కలిగి ఉండటానికి కారణం, దేవుడు తన చుట్టూ, తన కుటుంబము చుట్టూ మరియు అతని సమస్త సంపద చుట్టూ కంచె వేసి రక్షిస్తున్నాడు, కనుకనే యోబు దేవుణ్ణి అంతగా ప్రేమిస్తున్నాడు"  అని  అంటున్నాడు. మనం కూడా దేవుని దృష్టిలో  యోబు వంటి వారమే, మన చుట్టూ కూడా దేవుడు తన కంచెను ఉంచి కాపాడుతున్నాడు. కానీ అది గ్రహించని మనము ఏదయినా ఇబ్బంది రాగానే, ఎక్కడయినా ఆస్తి నష్టం, ధన నష్టం కలుగగానే దేవుడు మనతో లేడు, లేదంటే దేవుడు మన మీద కోపంగా ఉన్నాడు అనుకుంటాము. తద్వారా దేవుని మీద విశ్వాసం కోల్పోయి అయన మన మీద అనుమతిస్తున్నా శోధనలు మనకు తగినవి కావని చెప్పుట ద్వారా దేవుడు మన మీద పెట్టుకున్న ఆశలను చిన్న బుచ్చుతున్నాము. 

సాతాను మన మీదికి శోధనలు తేవటం ద్వారా  మనలను విశ్వాసములో నశింప చేయాలనీ ప్రయత్నిస్తుంటాడు. కానీ దేవుడు సాతాను శక్తిని కూడా నియంత్రించే సర్వ శక్తిమంతుడు, కనుక మన మీద సాతాను ఎటువంటి శోధనను, ఎంత మోతాదులో ఇవ్వాలి అని సాతానుకు అనుమతిని ఇస్తున్నాడు (యోబు 1:12). తద్వారా మనలను ఆత్మీయతలో, విశ్వాసములో బలపరుస్తూ మనలను మరింతగా తనకు దగ్గర చేసుకుంటున్నాడు. ఈ సాతాను శోధనలు తాటాకు శబ్దము వంటివి మాత్రమే, ఇవ్వని దేవుని చిత్తములో లేకుండా జరగటం లేదు. ఏ తండ్రి అయినా బిడ్డలు నశించిపోయేలా కష్టపెడుతాడా? మన కోసం ఘోరమయిన సిలువ మరణం పొందిన, ఈ తండ్రి మీద నమ్మకం లేదా? నాకే ఎందుకు ఈ కష్టాలు అని చిన్నబుచ్చుకొని అలిగిపోతావా?

2 రాజులు 6: "17. యెహోవా, వీడు చూచునట్లు దయచేసి వీని కండ్లను తెరువుమని ఎలీషా ప్రార్థనచేయగా యెహోవా ఆ పనివాని కండ్లను తెరవచేసెను గనుక వాడు ఎలీషా చుట్టును పర్వతము అగ్ని గుఱ్ఱముల చేత రథముల చేతను నిండియుండుట చూచెను."

ప్రవక్త అయినా ఎలీషాను బందించాలని సిరియా రాజు సైన్యం పంపిన వేళ, ఎలీషా సేవకుడు భయపడుతుంటే, ఎలీషా అతనికి ధైర్యం చెప్పి, ఆ సేవకుని కండ్లు తెరవమని దేవునికి ప్రార్థించగానే, ఆ సేవకునికి అదృశ్యముగా ఉన్న పరలోక సైన్యము కనపడింది. నీ చుట్టు కూడా సమస్యలు తప్ప మరేమి కనపడటం లేదేమో! ఏ విధమయిన పరిష్కారం నీకు దొరకటం లేదేమో. కానీ దేవుని సైన్యం నీ చుట్టూ ఉండి నిన్ను కాపాడుతోంది,  అవిశ్వాసముతో నీకు కలిగే ఆందోళన, భయం నిజం కావు. మన కన్నా ముందే మన దేవుడు నడుస్తున్నాడు (ద్వితీయోపదేశకాండము 31:8) అన్న విశ్వాసముతో ముందుకు సాగిపోవాలి. 

ఇక్కడ ఎలీషా అదే విశ్వాసముతో ఉన్నాడు, కనుకనే ఎదురుగా ఎంత గొప్ప సైన్యం ఉన్న కూడా భయపడకుండా, ఆందోళన పడకుండా ఉన్నాడు. కానీ అతని సేవకుడు, కేవలం ఎదురుగా ఉన్న సైన్యమును మాత్రమే చూసి, అవిశ్వాసముతో భయపడ్డాడు. దేవుడు మనలను ఏర్పరచిన దినము నుండే మనలను కాపాడటానికి కొందరు రక్షకభటుల వంటి దేవ దూతలను మన చుట్టూ ఉంచుతున్నాడు (మత్తయి 18:10, హెబ్రీయులకు 1:14), అయన అనుమతి లేకుండా ప్రమాదము, నష్టము మనకు సంభవించదు. మనకు కనపడని సైన్యం మనలను  నిత్యము కాపాడుతోంది, కాబట్టి అవిశ్వాసముతో  విసుగుకొని దేవుణ్ణి చిన్నబుచ్చ వద్దు. 

రోమీయులకు 8: "17. మనము పిల్లలమైతే వారసులము, అనగా దేవుని వారసులము; క్రీస్తుతో కూడ మహిమపొందుటకు ఆయనతో శ్రమపడిన యెడల, క్రీస్తుతోడి వారసులము. 18. మనయెడల ప్రత్యక్షము కాబోవు మహిమయెదుట ఇప్పటి కాలపు శ్రమలు ఎన్నతగినవి కావని యెంచు చున్నాను."

దేవుని పిల్లలయిన మనలను దేవుడు తన కుమారుడయినా క్రీస్తు శ్రమలలో పాలిభాగస్తులను చేయుట ద్వారా తన మహిమకు వారసులుగా మారుస్తున్నాడు. ఈ శ్రమల ద్వారా మన పాప శరీరము యొక్క చిత్తమును, క్రియలను నశింపచేస్తున్నాడు. దేవుని మీద విశ్వాసమును పెంపొందించుట ద్వారా పరలోకములో మన స్వాస్థ్యమును పెంచుతూ, నిత్యత్వములో మనం నిలవటానికి అర్హులుగా రూపాంతరం చేస్తున్నాడు.  ఇప్పుడు కలిగే ఈ శ్రమలు ఆ మహిమ ముందు, ఆ నిత్యత్వము ముందు ఎంత మాత్రము ఎన్నతగినవి కావు. 

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! దేవుని అనుమతిని బట్టి సాతాను చేత పీడించబడుతున్న యోబుతో అతని భార్య "ఇంకా ఎందుకు ఈ విశ్వాసము? దేవుణ్ణి దూషించి నువ్వు కూడా ఆత్మహత్య చేసుకొని చచ్చిపో" అన్నప్పుడు యోబు ఏమన్నాడు? "మూర్ఖురాలిగా మాట్లాడకు, దేవుని నుండి మేలులు మాత్రమే పొందుకోవాలా? కీడు పొందుకోకూడదా?" అని చెప్పి దేవుణ్ణి ఎంత మాత్రము దూషించలేదు, పాపం చేయలేదు (యోబు 2:9-10). మన నుండి కూడా దేవుడు అటువంటి విశ్వాసమును,  సాక్ష్యమును కోరుకుంటున్నాడు. ఆయనకు తెలియని మన కష్టాల? అయన మన మీద అనుమతించని పరిస్థితులా? నీ విశ్వాసం వదులుకొని, ఆ తండ్రిని చిన్నబుచ్చ వద్దు, నిత్యత్వము పరుగులో వెనుకపడి పోవద్దు. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

1, సెప్టెంబర్ 2022, గురువారం

భక్తి హీనులు బాధ పేడుతున్నారా?

ఇదివరకు దేవుడు మన జీవితాలలో కష్టాలూ అనుమతించి, మనలను విశ్వాసములో ఎదిగిస్తాడు అని తెలుసుకున్నాము కదా! అయితే కొన్ని సార్లు పరిస్థితులను మాత్రమే కాకుండా, మన చుట్టూ ఉన్న జనులను మనకు వ్యతిరేకముగా లేపి, వారిని మనకు ఇబ్బందులు కలిగించే లాగున అనుమతిస్తాడు. వారు అవిశ్వాసులు అయినా వారు కూడా కావచ్చు. ఆ విధమయిన భక్తి హినులను దేవుడు ఎందుకని మన మీద ఆధిపత్యం చేసేవారిగా నిలబెడుతున్నాడు లేదా మన కన్న ఎక్కువ అశీర్వదిస్తున్నాడు అని మనలో చాల మంది విశ్వాసులు భాధపడుతుంటారు. చాల సార్లు ఆ ఆశీర్వాదాలు, ధనముకు సంబంధించినవిగా, మరియు లోకములో ఘనతను పొందుకొనేవిగా ఉంటాయి. వీటిని పొందుకోవటం ద్వారా జనులు దేవుని ఉనికిని ప్రశ్నిస్తూ, సాతాను చేతిలో చిక్కుకొని నాశనమునకు దగ్గరవుతున్నారు. 

ఆనాడు సాతాను యేసయ్యను, నాకు నమస్కారం చేసి నన్ను ఆరాదించు నీకు లోకములో అన్ని ఘనతలు ఇస్తాను అని ఆశ పెట్టాడు కదా? ధనము, ఘనత అన్ని కూడా సాతాను అధీనములో ఉన్నాయి. కనుకనే, వాటిని  వాడు భక్తి హీనులకు అనుగ్రహిస్తూ ఉంటాడు. ఎందుకంటే వారు నిత్యమూ గర్వపడుతూ, జీవము కలిగిన దేవునికి దూరముగా ఉండులాగున ఏర్పాటు చేస్తున్నాడు సాతాను. అటువంటి వారిని బట్టి ఆయాసపడుతూ, సమయానుకూలముగా నీకు సహాయం చేస్తున్న దేవుణ్ణి అవమానించటం ఎంతవరకు సమంజసం? అయ్యో వారి వలె నాకు అది లేదు ఇది లేదు అనుకోవటం, మన దేవునికి అవమానం కదా? మన పిల్లలు ఇతర పిల్లలను చూసి, వారికి అది ఉంది ఇది ఉంది అని మన మీద విసుగుకుంటే ఎంత బాధపడుతాము? 

కానీ దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ఎంతో ఉన్నతమయిన విశ్వాసము తద్వారా మనకు ఇచ్చిన రక్షణ, నిరీక్షణను గుర్తించకకుండా ఆ భక్తి హీనులను బట్టి బాధపడటం మనకు తగిన ప్రవర్తనేనా? చాల సార్లు దేవుడు మనలను భక్తి హీనులకు అప్పగించి, మన ద్వారా తనకు మహిమను, ఘనతను తెచ్చుకుంటాడు. అయన మహిమను చాటించె పాత్రగా ఉండుట కన్న శ్రేష్ఠమయినదా? ఆ పెద్ద కారులో ప్రయాణించటం? అయన సన్నిధిని నిత్యం అనుభవించటం కన్న ఉన్నతమయినదా! ఆ ఖరీదయిన బంగ్లాలో జీవితం? ప్రతి పూట, ప్రతి అవసరం అయన నుండి, ఆయన చిత్తముగా పొందుకోవటం కన్న ధన్యత! విచ్చలవిడిగా ధనం ఖర్చు చేయటం? షద్రక్, మేషాక్ మరియు అబేద్నెగోల ఉద్ధంతం గుర్తుందా? దేవుడు భక్తి హీనుడయినా రాజు నెబుకద్నెజరుకు వారిని ఎందుకు అప్పగించాడు? దేవుడు తలచుకుంటే వారిని ఎలాగయినా తప్పించవచ్చు కదా? 

అటువంటి స్థితిలో వారిని ఉండకుండా చేయవచ్చు కదా! అని వారు అనుకోలేదు. ధైర్యముగా దేవుని కోసం నిలబడ్డారు. కనుకనే దేవుడు వారిని కాపాడుకున్నాడు, తద్వారా వారి దేవుడే నిజమయిన దేవుడు అని ఆ భక్తి హీనుడయినా రాజు చేత ప్రకటింపబడి, కీర్తించబడ్డాడు (దానియేలు 3: 20-30). మరియు షద్రక్, మేషాక్ మరియు అబేద్నెగోలను బబులోను సామ్రాజ్యంలో హెచ్చించేలా చేశాడు దేవుడు.  ఇటువంటి అదృష్టం మనకు వస్తే కాదని, పారిపోతామా? ఎప్పుడు ఎవరు మనలను కొడుతారా? ఏ ఆపదలో పడిపోవాలా? అని ఎదురు చూడమని చెప్పటం ఇక్కడ ఉద్దేశ్యం కాదు, కానీ దేవుని మహిమను చాటించటానికి అవకాశం ఉంటే, కాస్త కష్టానికి ఓర్చుకోలేమా? మనలను బాధించే వారికి క్రీస్తు ప్రేమను చూపుట ద్వారా, వారిని సిగ్గుపడేలాగా చేయాలని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (1 పేతురు 3:16). తద్వారా వారు క్రీస్తు క్షమా గుణం మన ద్వారా రుచి చూచి దేవుని చిత్తములో ఉంటె రక్షణ పొందుకొనే అవకాశం ఉంది కదా!

అయితే కొన్ని సార్లు దేవుడు తన మార్గంలో మనలను నడపటానికి భక్తి హీనులకు మనలను అప్పగిస్తాడు. ఇశ్రాయేలు ప్రజలను బబులోను వారికి ఎందుకు అప్పగించాడు? ఎందరో ప్రవక్తలు వారి విగ్రహరాధనను ఖండిస్తున్న కూడా లెక్క చేయలేదు. యిర్మియా ప్రవక్త ద్వారా ఎంతగా హెచ్చరించిన కూడా వారు అబద్ద ప్రవక్తలను నమ్మి దేవుని మాటలు పెడచెవిన పెట్టారు. కనుకనే దేవుడు బబులోను సామ్రాజ్యానికి బానిసలుగా వారిని నడిపించాడు. అక్కడ దానియేలు మరియు పైన చెప్పుకున్న షద్రక్, మేషాక్ మరియు అబేద్నెగోలను లేపి వారి ద్వారా తన మీద విశ్వాసము పెంపొందేలా చేసుకున్నాడు. తద్వారా తరువాతి తరము వారు, విగ్రహారాధనను పూర్తిగా మర్చిపోయేలా చేసాడు. మనలో ఉన్న అవలక్షణాలు పోవటానికి దేవుడు మనలను కూడా అటువంటి స్థితిలోకి నడిపిస్తాడు. అటువంటప్పుడు మనలను మనం మార్చుకుంటూ దేవునికి మరింతగా దగ్గర కావాలి. 

అపొస్తలుల కార్యములు 16: "30. వారిని వెలుపలికి తీసికొనివచ్చి అయ్యలారా, రక్షణపొందుటకు నేనేమి చేయవలెననెను. 31. అందుకు వారుప్రభువైన యేసు నందు విశ్వాసముంచుము, అప్పుడు నీవును నీ యింటివారును రక్షణ పొందుదురని చెప్పి 32. అతనికిని అతని ఇంటనున్న వారికందరికిని దేవుని వాక్యము బోధించిరి."

లూకా గారు రాసిన పౌలు గారి పరిచర్యలో జరిగిన ఈ గొప్ప సంఘటనను ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాము. దేవుని వాక్యమును చెపుతున్న పౌలు, సిలయులను నిరసించి, వస్త్రములు లాగివేసి  బెత్తములతో కొట్టి చెరసాలలో వేసినప్పుడు, పౌలు మౌనముగా బాధను అనుభవించాడు. కానీ అదే పౌలు తర్వాత "తాను రోమీయుడనని" ప్రకటించుకొన్నాడు, తద్వారా విచారణలో  కొంత ఉపశమానం పొందుకున్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 22:27-28). ఇక్కడ మొదటి సంఘటనలో పౌలు మౌనముగా ఉండుట ద్వారా,   జైలులో దేవుని మహిమను ప్రత్యక్ష పరచి, ఆ జైలు అధికారి మరియు అతని కుటుంబము రక్షణ పొందుకొనేలా దేవుని ద్వారా వాడుకోబడ్డాడు. ఇతరులు మనలను శోదిస్తున్నప్పుడు, చాల సార్లు మన గొప్పను ప్రకటించుట ద్వారా దేవుని కార్యములకు అడ్డుగా మారే అవకాశం ఉంది. 

కనుక మన గొప్పను గోప్యముగా ఉంచుట ద్వారా లేదా కలిగే శోధనకు తలొగ్గటం ద్వారా దేవుని కార్యములు జరిగించే వారిగా ఉంటాము. ఇక్కడ  పౌలు భక్తి హినుల ముందు దీనుడిగా ఉండుట ద్వారా ఆ జైలు అధికారికి రక్షణ  ప్రకటించే అవకాశం కలిగింది.  ఎక్కడ  మౌనముగా ఉండాలి, ఎక్కడ మాట్లాడాలి అన్న జ్ఞానము పౌలుకు ఎలా కలిగింది? నిత్యమూ తానూ దీనుడిగా ఉన్నాడు కనుక పరిశుద్దాత్మ దేవుడు తనను నడిపించాడు, కనుకనే అంతగా దేవుని చేత వాడుకోబడ్డాడు. సువార్త పరిచర్య జరిగేది దీనులుగా ఉన్నవారి వారి ద్వారానే గాని డంబికాలు పోతూ, ఇతరుల మీద తిరగబడే వారి ద్వారా కాదు. 

హబక్కూకు 2: "1. ఆయన నాకు ఏమి సెలవిచ్చునో, నా వాదము విషయమై నేనేమి చెప్పుదునో చూచుటకై నేను నా కావలి స్థలముమీదను గోపురముమీదను కనిపెట్టుకొని యుందుననుకొనగా"

ప్రియాయమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! ఈ వచనములో ప్రవక్త అయినా హబక్కూకు కూడా మనవలెనే  భక్తి హీనుల దురాగతాలను బట్టి దేవుణ్ణి ప్రశ్నిస్తున్నాడు. దేవా! ఇంకా ఎంత కాలము ఇటువంటి అన్యాయమును చూస్తూ ఊరకుందువు, అని దేవుని ప్రత్యుత్తరం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు. తర్వాతి వచనములలో దేవుడు హబక్కూకు తో జరుగ బోయే విషయాలను వివరించాడు. దుష్టులయిన వారిని తానూ ఎలా శిక్షించబోతున్నాడో స్పష్టంగా ఆ ప్రవక్తకు తెలియజేశాడు (హబక్కూకు 2:3-18). మనం అనుకోవచ్చు, "మనలను బాధిస్తున్న వారిని దేవుడు వెంటనే శిక్షించవచ్చు కదా! విశ్వాసులను వేధిస్తూ సువార్తను తృణీకరిస్తున్న వారిని నశింప చేయవచ్చు కదా" అని. కానీ అన్ని సక్రమముగా జరుగుతుంటే మన విశ్వాసానికి గొప్పతనం ఏముంటుంది? 

సాతాను ముందు, దేవుడు "అదిగో! నా ఫలానా  బిడ్డను చూశావా! ఎంత ఓర్పుతో నా మీద విశ్వాసం చూపుతున్నాడో!" అని నిన్ను చూపించి గర్వపడాలి కదా. విధవరాలు, అన్యాయస్తుడయినా న్యాయాధిపతి ఉపమానం గుర్తుందా? తనకు మొఱ పెడుతున్న విధవరాలుకు, న్యాయం చేసిన అన్యాయస్తుడయినా న్యాయాధిపతి కన్న అనంతముగా న్యాయమయిన వాడు మన దేవుడు. తనను రాత్రింబగళ్ళు ప్రార్థించే తన వాళ్ళకు న్యాయం చేయకుండా ఉంటాడా? వెంటనే వారికి తగిన న్యాయం చేస్తానని అంటున్నాడు (లూకా 18:7-8). ఓర్పు వహించండి, తగిన శక్తి దేవుడు మీకు అనుగ్రహిస్తాడు. తగిన సమయంలో నిన్ను హెచ్చిస్తాడు, నిన్ను హేళన చేసిన వారే సిగ్గుపడేలా చెయ్యగలడు. కనుక భక్తి హీనులను బట్టి బాధపకుండా దేవుని మీద ఆధారపడి, అయన చిత్తమును జరిగిద్దాము! 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకు దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!! 

26, ఆగస్టు 2022, శుక్రవారం

కష్టపడకూడదని కష్టాలు తెచ్చుకుంటావా?


దేవుడు మనకు ఇచ్చిన విశ్వాసమును బట్టి ఆయనలో కొనసాగుతున్నాము. అయితే మన విశ్వాసము మరింతగా బలపడులాగున దేవుడు మన జీవితాలలో వివిధ రకాలయిన పరిస్థితులగుండా నడిపిస్తూ ఉంటాడు. ఎందుకంటే, ఫలానా దేవుణ్ణి నమ్ముకుంటే ఏది కోరుకుంటే అది నెరవేరుతుంది, అని తెలిస్తే ప్రతి ఒక్కరు ఆ దేవుణ్ణే నమ్ముకుంటారు. మన దేవునికి కావలసింది అటువంటి విశ్వాసులు కాదు. మనస్ఫూర్తిగా ఆయనను నమ్ము కొనే, ఏమి ఆశించకుండా ఆయనను ప్రేమించేవారు కావాలి. కనుకనే తన అనుకున్న వాళ్ళను విశ్వాసంలో బలపరుస్తాడు. మనం కోరుకున్న కొన్ని ఆశీర్వాదాలు మనకు ఇవ్వకుండా ఆపివేస్తాడు. 

ఇది ఎటువంటిదంటే! ఒక హాస్టల్ వార్డెన్ ఉందనుకుందాం. హాస్టల్ లో పిల్లలందరికి ఐస్ క్రీమ్  ఇస్తున్నారు, కానీ తన కుమారుని దగ్గరికి వచ్చేసరికి ఇవ్వద్దు అని చెప్పింది. ఆ బిడ్డ కోపంగా ఏడుస్తూ బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. తర్వాత తన ఆఫీస్ రూమ్ కు పిలుచుకొని, పోయిన వారం తనకు జలుబు చేసి వచ్చిన జ్వరం గుర్తుచేసి తానూ ఎంతగా భాదపడ్డాడో వివరించింది. బిడ్డకు ఇష్టమయిన మిరపకాయ బజ్జిలు హోటల్ నుండి తెప్పించి, ప్రేమతో తినిపించింది. కుమారుని ఇష్టం ఐస్ క్రీమ్ తినాలని, కానీ తల్లి భయం బిడ్డ ఎక్కడ మళ్ళి జబ్బుపడి నరకయాతన పడుతాడో అని. అందుకే  కుమారుని ఇష్టం కాదని, మరో విధముగా తృప్తి పరచింది. 

దేవుడు మన పట్ల కూడా అటువంటి ఆతురతను కలిగి ఉన్నాడు. మనం ఆత్మీయకంగా జబ్బుపడకూడదని, మనం ఆయనకు దూరంగా వెళ్ళకూడదని, కొన్ని మనకు దూరంగా ఉంచుతున్నాడు. మనం లోకంలో ఎంతగా సంపాదించిన చివరకు మిగిలేది, మనం తీసుకోని పోయేది ఏది లేదు. కానీ అన్నింటి కంటే ముఖ్యమయిన మన రక్షణను కోల్పోతే ఏమిటి లాభం (మత్తయి 16: 26)   అని యేసయ్య చెప్పిన మాటలు గుర్తున్నాయా? అయితే ఈ లోక ఆశలు మనలను విశ్వాసంలో బలహీన పరచి, దేవునికి మన పట్ల లేని ఉద్దేశ్యాలు నెరవేర్చుకోవాలని మనలను ప్రేరేపిస్తూ మన ఆత్మీయతను దెబ్బ తీస్తాయి. తద్వారా ఎవరిని ఎప్పుడు మింగుదునా అని  గర్జించు సింహం వలె తిరుగుతున్నా సాతాను కు చిక్కి , దేవునికి దూరంగా వెళ్లిపోయే అవకాశం ఉంది. 

బైబిల్ లో ఎంతో ప్రాముఖ్యమయిన తప్పిపోయిన కుమారుడి ఉపమానము గుర్తుందా? (లూకా 15:11-32) తండ్రి దగ్గర పని చేసుకుంటూ, వేళకు భోజనం చేయటం అతనికి నచ్చలేదు. ఇంకా ఎదో సాధించాలి, ఎన్నో అనుభవించాలి అనుకున్నాడు. తండ్రికి విరుద్ధముగా దూర దేశం ప్రయాణించి, ఇష్టానికి జీవించి, చివరకు ఒక్క పూట తిండికి కూడా నోచుకోలేక పోయాడు. అభివృద్ధిని ఆశించటం తప్పు అని చెప్పటం ఉద్దేశ్యం కాదు, కానీ అభివృద్ధి కోసమని దేవునికి ఇష్టం లేని కార్యములు చేయటం, కుటుంబానికి చేటు చేస్తుంది. దేవుని నీతి తర తరములు ఉన్నట్లుగానే, అయన కోపం కూడా మూడు నాలుగు తరములు ఉంటుంది (నిర్గమకాండము 20:5)

మీరు అనుకున్నట్లుగానే అభివృద్ధి జరుగుతూ మీకు ధనము వచ్చి పడుతుండవచ్చు, కానీ ఆ ధనము మూలముగా మీరు దేవునికి దూరం అవుతున్నారా? మొక్కుబడిగా ప్రార్థించటం మొదలు పెట్టారా? ఎదుటి వారిని చులకనగా   చూస్తున్నారా? "నా ప్రాణమా తినుము, తాగుము మరియు  సుఖించుము" అని మిమల్ని మీరు ప్రలోభ పెట్టుకుంటున్నారా? (లూకా 12:16-21) ధనము దేవునికి వ్యతిరేకమయినది. అది మనలో గర్వం పెంచుతుంది, మనలో తగ్గింపును తగ్గిస్తుంది. కనుకనే దేవుడు మనకు కష్టాలు అనుమతించి, మనకు గర్వం దూరం చేసి, తనకు దగ్గరగా ఉంచుకుంటున్నాడు. అలాగని, మన అవసరాలు తీర్చకుండా ఉంటాడా? తప్పిపోయిన కుమారుడు, తండ్రి దగ్గర తిండి లేక వెళ్ళిపోలేదు, మరేదో కావాలని, అన్ని అనుభవించాలని దురాశతో వెళ్ళిపోయాడు. అటువంటి స్థితిలోకి మనం వెళ్ళాలనుకుంటున్నామా? 

కుష్టు నయం చేసుకున్న నయమాను, ఎలీషాకు లోబడి కానుకలు ఇస్తుంటే, "అందులో ఒక్కటి కూడా  నాకు అవసరంలేదని" తిప్పి పంపాడు. కానీ అయన సేవకుడయినా  గేహజీ మాత్రం, ఎలీషాపై మనసులో నొచ్చుకొని, నయమాను రథం వెంబడి పరుగు పెట్టి, అబద్దం ఆడి, నయమాను నుండి వెండిని, మరియు విలువయిన వస్త్రములు గైకొన్నాడు కదా (2 రాజులు 5:20-27). ఇక్కడ గేహజీ తినటానికి లేక ఆశపడలేదు, కానీ ఇంకా సుఖముగా జీవించాలని, తన పిల్లలు అసలు ఏ కష్టాలు పడకూడదని, దేవునికి విరుద్ధముగా ప్రవర్తించి, తన తర తరములను  కుష్టుకు బలి చేసాడు. కష్టాలు వద్దనుకుని మరి ఎక్కువ కష్టాలు కొని తెచ్చుకున్నాడు. అతనే కనుక దేవునికి అనుకూలముగా ఉంటె, ఏలీయా తర్వాత ఎలీషా వలే నాలుగింతల ఆశీర్వాదం పొందుకొని దేవుని ప్రవక్త వలే కొనసాగే వాడేమో కదా? 

1 పేతురు 3: " 17. దేవుని చిత్త మాలాగున్నయెడల కీడుచేసి శ్రమపడుటకంటె మేలుచేసి శ్రమపడుటయే బహు మంచిది."

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! పేతురు గారు తన మొదటి పత్రికలో ఏమని రాస్తున్నారో చూడండి! దేవుని చిత్తానుసారముగా మనము కీడు చేసి శ్రమ పడుట కంటే మేలు చేసి శ్రమ పడుటయే మేలు!  అది ఎంతో మంచిది. ఇక్కడ గేహజీ శ్రమలు పడకూడదని దేవుని దృష్టిలో కీడు చేసి అంతకన్నా ఎక్కువ శ్రమలు తెచ్చుకున్నాడు, తనకు తన కుటుంబానికి తగరగని నష్టం చేశాడు. ముందుగా మనం చెప్పుకున్నట్లుగా దేవుడు మనలను కష్టాల గుండా నడిపిస్తూ, మన విశ్వాసమును, బంగారము వలె శుద్ధి చేస్తున్నాడు (1 పేతురు 1:7). ఈ శ్రమల కొలిమిలో మనలో ఆత్మీయ మాలిన్యం సాంతం తొలగిపోయి, శుద్ధమయిన వారిగా మారుతున్నాము. తద్వారా మన రక్షకుడయినా క్రీస్తు ప్రత్యక్ష మయినపుడు, అయన మెప్పుకు, ఘనతకు మరియు మహిమకు  పాత్రులుగా మారుతున్నాము. 

కష్టాలు కొని తెచ్చుకోమని చెప్పటం లేదు. వాటికి ఎదురు వెళ్ళి ఇది దేవుని చిత్తమని చెప్పమనటం లేదు. కానీ శ్రమలు వచ్చినప్పుడు అధైర్యపడి, దేవుడు మనలను విరిగి నలిగిన వారిగా మార్చాలనుకున్నపుడు అయన చిత్తము నుండి తొలగిపోయి, మన విశ్వాస పరిమళాలు బయటకు రాకుండా కఠినులుగా ఉండిపోవద్దు. ఆనాడు మరియ చేతిలో అత్తరు బుడ్డి పగిలిన తర్వాతనే కదా ఆ గదిలో పరిమళం నిండుకుంది (యోహాను 12:3). మన విశ్వాస పూరితమయిన, విరిగి నలిగిన హృదయపు ప్రార్థనలు కూడా దేవునికి ఇష్టమయిన పరిమళము. వాటిని వద్దనుకుని, దేవునికి ఇష్టంలేని వారిగా, మిగిలి పోతామా? (2 కొరింథీయులకు 2:15, ఎఫెసీయులకు 5:1-2)

దేవుని చిత్తమయితే మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

19, ఆగస్టు 2022, శుక్రవారం

సాటి వారు నీకు సాకుగా ఉన్నారా?

ఇది వరకు మనం దేవుని సంఘములో ఉండటం మన ఆత్మీయతకు మేలు చేస్తుందని తెలుసుకున్నాం కదా! అయితే కొన్ని సార్లు ఆ సంఘమే మనలను శోదించటం ద్వారా మన ఆత్మీయతకు భంగం కలింగించే అవకాశం ఉంది. కారణాలు ఏమయినప్పటికి, కొన్ని సార్లు మన సాటి సహోదరి, సహోదరులు మనలను కించపరచటం ద్వారానో లేక కనీస గౌరవం ఇవ్వక పోవటం ద్వారానో మనలను శోధించే అవకాశం ఉంది. ఈ శోధనలను బట్టి మనం భాధపడటమో లేదా తిరిగి వారిని భాదపెట్టటమో చేస్తాము. తద్వారా క్రీస్తు ప్రేమను చూపించని వారిగా మిగిలిపోతాము. అందునుబట్టి మన ఆత్మీయ పరుగు కుంటుపడుతుంది.  ఇటువంటి సమయంలో మనం ఎలా ఉండాలో దేవుని వాక్యం స్పష్టంగా చెపుతుంది. 

1 పేతురు 5: "6. దేవుడు తగిన సమయమందు మిమ్మును హెచ్చించునట్లు ఆయన బలిష్ఠమైన చేతిక్రింద దీనమనస్కులై యుండుడి. 7. ఆయన మిమ్మునుగూర్చి చింతించుచున్నాడు గనుక మీ చింత యావత్తు ఆయనమీద వేయుడి."

మనం దేవుని వారము అని సంపూర్ణముగా నమ్మినప్పుడు, మనలను కావాలని బాధపెట్టే వారికి దేవుడు వారి తప్పును గుర్తు చేయకుండా ఉంటాడా? తగిన రీతిలో వారికి పాఠం నేర్పకుండా ఉంటాడా? తండ్రి అయినా దేవుని చేతికింద దీనులుగా ఉండుట ద్వారా అయన కృపకు పాత్రులుగా ఉంటాము. అయన మన గురించి చింతిస్తున్నాడు, కనుక మనం చింతపడనవసరం లేదు. తగిన స్థానం, గౌరవం ఆయనే మనకు అనుగ్రహిస్తాడు. నిన్ను ప్రేమించక పోవటం, నిన్ను గౌరవించక పోవటం ఎదుటి వారి ఆత్మీయతలో లోపం! కానీ వారిని ద్వేషిస్తూ, వారి వలే నువ్వు కూడా ప్రవర్తిస్తే అది నీ ఆత్మీయ లోపంగా పరిగణింపబడుతుంది. అటువంటి వారి ప్రార్థన దేవుడు వింటాడని భ్రమ పడవద్దు. బలిపీఠం వద్దకు వచ్చే ముందు, ప్రతి ఒక్కరితో సమాధానపడుమని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (మత్తయి 5:23). లేదంటే మన ప్రార్థనలు గాలికి కొట్టుకు పోయే పొట్టువంటివి గానే మిగిలిపోతాయి. 

కొన్నిసార్లు మన తోటి వారు మాట్లాడే లోక విషయాలు మనలను శోదించేలాగున ఉండవచ్చు. వారి సంభాషణలలో పాలుపంచుకోవాలని, ఆ విషయాల మీద జ్ఞానం పెంచుకోవాలని తాపత్రయపడి తిరిగి వదలి వేసిన వాటి జోలికి వెళ్ళి మన ఆత్మీయ స్థితికి చేటు చేసుకోకూడదు. ఇటువంటి లోక విషయాలు వ్యర్థమయినవిగా దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది. మన మనసు నిత్యమూ పైనున్న వాటి మీదనే గాని, భూసంబంధమయిన వాటి మీద ఉండరాదని పౌలు గారు కొలొస్సయులకు రాసిన పత్రికలో పరిశుద్దాత్మ ప్రేరణ ద్వారా రాస్తున్నాడు (కొలొస్సయులకు 3:2). అందరితో పాటు కలిసి పోకపోతే ఏలా? మరీ ఎటువంటి లోక జ్ఞానం లేకుంటే ఎలా? అనుకోవద్దు. మన దైనందిన జీవితానికి కావలసిన, రాజకీయ, ఆర్థిక విషయాలు తెలుసుకోవద్దు అని చెప్పటం లేదు కానీ, అనవసర విషయాలపై అవగాహనా అనవసరం.  

ఆ విషయాలు మనలను శోధించగలవు మరియు మన మనసులను ఆక్రమించి దేవునికి కొంత కాలమయినా మనలను దూరం చేయగలవు. కొంతమంది సహోదరి సహోదరులు తోటి వారితో సరదాగా మాట్లాడాలని తాపత్రయపడుతూ, శోదించబడుతూ తోటి వారిని కూడా శోధిస్తారు. ఇటువంటి వారితో అతి సన్నిహిత్యం కొనసాగిస్తూ, అటువంటి మాటలకూ అలవాటుపడి పూర్వ స్వభావమును తిరిగి పొందుకోవద్దు. సరదాగా మాట్లాడుకోవటం తప్పు కాదు, కానీ అదేపనిగా, ఒకరినొకరు కించపరచుకోవటం, లేక వంగ్యంగా మాట్లాడుకోవటం మన ఆత్మీయ స్థితికి ఎంత మాత్రము మేలు చేయదు. 

క్రీస్తు ఏనాడయినా, ఎవరితోనయినా ఇటువంటి ఛలోక్తులు వేసినట్టు బైబిల్ లో రాయబడిందా? హద్దులో లేని ఛలోక్తులు ఎదుటి వారిని శోధిస్తాయి మరియు  విస్తారమయిన మాటలు ఎన్నో దోషములు కలిగి ఉంటాయి. సహోదరుల మధ్య నిత్యము ప్రేమ కలిగి ఉంటూ తప్పులు మన్నించాలి మరియు సణుగుకొనకుండా ఒకరినొకరు ఆతిథ్యము చేయుమని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (1 పేతురు 4:8-9). అయితే ఇటువంటి సాటి వారిని సాకుగా తీసుకోని అటువంటి సంభాషణల్లో పాల్గొని, ఎదుటి వారిని శోదిస్తూ లేదా విస్తారముగా దోషములు మాట్లాడుతూ  ఆత్మీయతలో వెనుకపడవద్దు. ఒక్క విషపు చుక్క కడివెడు పాలను ప్రాణాంతకం చేసినట్లు, మన అల్లరితో కూడిన మాటలు, దోషములు కలిగి ఉంటూ మనలో అత్మీయతను కలుషితం చేయకుండా మానవు.  

కొంతమంది సహోదరి, సహోదరులు తాము దేవునికి అధిక ప్రాధాన్యత ఇవ్వటం మానేసి, ఇచ్చే వారిని కూడా శోధిస్తూ మాట్లాడుతారు. వారు అన్యులతో కలవటమే కాకుండా, సాటి వారిని కూడా వారితో పాటు లాగాలని ప్రయత్నం చేస్తారు. ఒక వేళ తిరస్కరిస్తే, రకరకాలుగా విశ్వాసులయిన వారిని తృణీకరించటమో, లేదా "గొప్ప భక్తిపరులు, అంత విశ్వాసులు, ఇంత విశ్వాసులు" అని హేళనగా మాట్లాడుతూ రెచ్చగొట్టాలని చూస్తుంటారు. "పాపముతో మీకు ఉన్న సంబంధం, అన్యజనుల ఇష్టము నెరవేర్చటానికి గతించిన కాలమే చాలును, మీరు వారి పాప కార్యములలో పాలిభాగస్తులు  కానందుకు ఆశ్చర్యపడుచు, మిమల్ని దూషించుదురు" అని పేతురు గారు పరిశుద్దాత్మ ప్రేరణతో రాశారు (1 పేతురు 4: 3-4). కనుక ఎవరో తిరస్కరిస్తారని, మరెవరో హేళన చేస్తారని మన విశ్వాసమును తగ్గించుకుని, దేవునికి మనం ఇచ్చే ప్రాధాన్యతను తగ్గించుకోవద్దు. 

మరియు కొన్ని సార్లు ఇతరులు మనలను పొగుడుతున్నారని, మనం గొప్ప ఆత్మీయ వరములు కలిగిన వారమని అన్నప్పుడు విని వదిలేయటమే ఉత్తమం. వారి మాటలను బట్టి అతిశయ పడుతూ గర్వ పడటం మన ఆత్మీయతకు మేలు చేయదు. గర్వం పొంచి ఉండి మనలను సాతానుకు దగ్గరగా చేస్తుంది. ఇతరుల అభిప్రాయములు మనకు విలువలేనివిగా ఉండాలి. వారు మన గురించి మంచి చెప్పిన, చెడు చెప్పిన దేవునికి స్తోత్రం అనుకుని మన ఆత్మీయ పరుగులో కొనసాగాలి. "నా నామమును బట్టి దూషించబడువారు ధన్యులు" అని యేసయ్య చెప్పాడు కదా! "మీరేమి చేసినను మనుష్యుల కొరకు కాకుండా, దేవుని కొరకు మనస్ఫూర్తిగా చేయుమని" దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (కొలొస్సయులకు 3:24)

నెహెమ్యా 2: "19 అయితే హోరోనీయుడైన సన్బల్లటును, అమ్మో నీయుడైన దాసుడగు టోబీయా అనువాడును, అరబీయు డైన గెషెమును ఆ మాట వినినప్పుడు మమ్మును హేళన చేసి మా పని తృణీకరించి మీరు చేయు పనియేమిటి? రాజుమీద తిరుగుబాటు చేయుదురా అని చెప్పిరి."

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! మన ఆత్మీయతను బట్టి, ప్రభువు కోసం మనం పరిశుద్ధంగా కట్టుకుంటున్న మన దేహమనే దేవాలయమును కలుషితం చేయటానికి, సాతాను ఎన్నో రకాలుగా మన మీద శోధనలు తీసుకోని రావచ్చు. ఆనాడు నెహెమ్యాకు  మందిరం కట్టటానికి అడ్డుపడిన వారివలె, మన సాటి వారిని మన ఆత్మీయ పరుగుకు అడ్డుగా వాడుకోవటానికి రెచ్చగొట్టవచ్చు.  అయితే నెహెమ్యా వలె వారిని లక్ష్యపెట్టకుండా "దేవుడే నాకు సహాయకుడు, పరిశుద్దాత్మ  శక్తి నాకు బలము. నాకు, నా దేవునికి మధ్యన ఎవరు ఉండకూడదు" అని ముందుకు సాగిపోండి. కొన్నిసార్లు వాక్య పూరితమయిన విశ్లేషణలతో కూడా మనలను శోధించే అవకాశం ఉంది. వాటన్నింటిని బట్టి అనవసరపు వాగ్వాదాలకు దిగి, మన పిలుపును చులకన చేసుకోవద్దు. 

నీలో తగ్గింపును తేవటానికి, మరింతగా నిన్ను విశ్వాసంలో బలపరచటానికి దేవుడు, మన సాటి సహోదరి, సహోదరులను వాడుకుంటున్నాడేమో! కనుక వారికి తీర్పు తీర్చి తీర్పుకు లోనుకాకండి. కానీ నిర్లక్ష్యం వహించి వారితో పాటు పాలుపంచుకొని, ఆత్మీయతలో కిందికి జారిపోకండి, సాటి వారిని సాకుగా చూపకండి. మనం తట్టుకోలేని శోధన ఏది కూడా దేవుడు మనమీద అనుమతించడు! "ఆనాడు సాతాను అన్ని విధాలుగా యేసయ్యను శోధించి, కొంత కాలము ఆయనను విడిచేను" అని దేవుని వాక్యం లో రాసి ఉంది (లూకా 4:13).  మరి మనం ఏపాటి వారం? ఎంత జాగురతతో మన ఆత్మీయ ప్రయాణం కొనసాగించాలి?

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !! 

12, ఆగస్టు 2022, శుక్రవారం

దేవుడు ఇచ్చే శిక్షణ!

దేవుడు మనకు తండ్రిగా తల్లిగా ఉండి మనలను నిత్యము తన ప్రేమ చొప్పున కాపాడుతూ ఉంటాడు. ఎందుకు పనికి రాని వారమయిన మనలను, ఏ అర్హత లేని మనలను ఎన్నుకొని తన కృపల చొప్పున నిత్యము మన అవసరాలు, అక్కరలు తీరుస్తుంటాడు. "సృష్టి కారకుడయినా పరలోకపు తండ్రి మనలను నిత్యము పోషిస్తాడు, మరియు మనకు ఎంతో శ్రేష్ఠమయిన ఈవులను ఇవ్వాలని ఆశపడుతున్నాడు" అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (మత్తయి 7:11). "అడుగుడి మీకు ఇవ్వబడును, వేతకుడి మీకు దొరుకును, తట్టుడి మీకు తియ్యబడును" అని యేసయ్య చేసిన బోధను బట్టి (మత్తయి 7:7) విశ్వాసులయిన మనము ఎంతో గొప్ప విశ్వాసం చూపుతూ ప్రార్థిస్తాము. ఎందుకంటే, తండ్రి అయినా దేవుని నుండి ఆశీర్వాదాలు పొందుకోవాలని ఆశపడటం అత్యంత సహజం. 

అయితే మనం ఎంత గొప్ప విశ్వాసంతో ప్రార్థించిన కూడా, దేవుని చిత్తమును బట్టే మనకు అయన ఆశీర్వాదాలు అనుగ్రహిస్తాడు. మనకు ఆశీర్వాదాలు ఇవ్వటం దేవునికి ఇష్టం ఉండదా? దేవుడు మన భవిష్యత్తును పూర్తిగా ఎరిగి ఉన్నాడు, ఫలానా ఆశీర్వాదం పొందుకుంటే మన ప్రవర్తన ఎలా ఉండబోతోంది, అదీ పొందుకోవటం ద్వారా మనం ఆయనకు దూరంగా వెళ్ళిపోతామా? దానివలన దీర్ఘకాలికంగా మనకు ఏదయినా కీడు జరుగబోతోందా? మొదలగు విషయాలన్నీ దేవుడు పరిగణలోకి తీసుకోని మనకు ఆశీర్వాదాలు దయచేస్తాడు. మనలను అయన ఏర్పరచుకున్న ఉద్దేశ్యాలకు, మన ఆత్మీయ అభివృద్ధికి అధిక ప్రాధాన్యత ఇచ్చి కొద్దీ కాలం మనలను  కష్టకాలం నుండి నడిపిస్తాడు. తద్వారా మనకు అవసరమయిన జీవిత పాఠాలు నేర్పిస్తాడు. 

ఆనాడు దావీదు గొఱ్ఱెల కాపరిగా ఉన్నప్పుడు, కాబోయే రాజయిన తనకు దేవుడు యుద్ధ విద్యలు ఎలా నేర్పించాడు? (1 సమూయేలు 17:34-37) గొల్యాతును చంపబోయే ముందు తనకు ఒక అవకాశం ఇమ్మని రాజయిన సౌలును అడుగుతూ దావీదు, "తన మీద అనుమానపడనవసరం లేదని, గొఱ్ఱెలను కాపాడటానికి తానూ ఎలుగుబంటి, సింహము వంటి బలమయిన జంతువులతో తలపడి, వాటిని చంపి తన గొఱ్ఱెలను కాపాడినట్లు" చెప్పాడు కదా? ఆనాడు దావీదు ఇటువంటి క్రూర జంతువులను దేవుడు ఎందుకు అనుమతిస్తున్నాడు, నేను ఎంతో విశ్వాసంతో ప్రార్థించాను కదా? అనుకుంటే, కేవలం గొఱ్ఱెల కాపరిగానే మిగిలిపోయి ఉండేవాడు. దేవుని చిత్తమును అంగీకరించాడు కాబట్టే, దైర్యముగా "యెహోవా నా కాపరి, నాకు లేమి కలుగదు, నేను బ్రతుకు దినములన్ని కృప క్షేమములు నా వెంట వచ్చును" అని కీర్తన రాశాడు. 

దేవుడు మనలను గొప్ప ఉద్దేశ్యాలకు సిద్దపరుస్తున్నాడు అని సంపూర్ణంగా విశ్వసించాలి. కనుకనే మన జీవితంలో మనకు నచ్చని పరిస్థితులను అనుమతిస్తున్నాడు. మాములు గొఱ్ఱెల కాపరి, సింహమును జయించటం సాధ్యపడుతుందా? దాని అరుపు వినగానే భయపడి పారిపోవటం ఖాయం. కానీ దావీదుకు అంతటి ధైర్యం, బలం ఎలా వచ్చాయి. దేవుని హస్తం అతనికి తోడుగా ఉంది. నేడు నీకు కూడా తండ్రి హస్తం తోడుగా ఉండి, నిత్యమూ నిన్ను నడిపిస్తూ ఉంది, పరిశుద్ధాత్మతో అయన నిన్ను బలపరుస్తూ ఉన్నాడు. దేవుడు మనకు పిరికిగల ఆత్మను ఇవ్వలేదు అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (2 తిమోతికి 1:7) . పరీక్ష కఠినంగా ఉంది అని రాయకుండా పారిపోతే పై తరగతికి వెళుతామా? దేవుడే ఆ పరీక్షను నీతో రాయిస్తున్నాడు, కేవలం అయన మీద ఆధారపడి, నీ చిత్తము నెరవేర్చు తండ్రి అనుకంటే, ఆయనే నిన్ను గెలిపిస్తాడు. 

కొన్నిసార్లు దేవుడు మన విశ్వాసమును కూడా పరిక్షిస్తాడు, ఆయన మీద మన ప్రేమ నిజమయినదా? మనం ఆత్మీయంగా ఎటువంటి స్థితిలో ఉన్నాము అని మనకు బయలు పరుస్తాడు. అంత సక్రమంగా సాగిపోతుంటే, నిత్యము ప్రార్థన చేసుకుంటూ ఎంతో విశ్వాసంతో ఉన్నాము, మనకు చాల భక్తి, దేవుడంటే విపరీతమయిన ప్రేమ అనుకుంటాము. కానీ కష్ట కాలంలో అసలు రంగు బయటపడుతుంది. తద్వారా మనలను మనం సరి చేసుకొని, విశ్వాసంలో నూతన పరచబడుతాము. కలిగే కష్టాల ద్వారా, మనలో ఉన్న ఆత్మీయ గర్వము, సొంత శక్తి మీద ఆధారపడే తత్వము తగ్గిపోతాయి. దేవుడు దావీదును ఎంతగా కష్టాల గుండా నడిపిన కూడా, ఎక్కడ కూడా ఆయాసపడలేదు, దేవుని మీద ఆధారపడి మాత్రమే జీవించాడు. సులభంగా రాజయిన సౌలు మాత్రం, గర్వపడి దేవుని మాటలను కూడా ధిక్కరించాడు. కనుకనే దేవుని కృపను కోల్పోయాడు. 

సులభముగా దొరికే దానికి విలువ తక్కువ, లేదా అది మనలను గర్వపడేలా చేస్తుంది. కనుకనే దేవుడు మనకు తగ్గింపును నేర్పటానికి, కొన్ని మనకు త్వరగా అందించాడు. అయన శక్తిని, మహిమను మనం పూర్తిగా గుర్తిస్తాము అనుకున్న సమయం దేవుడు వాటిని మనకు అనుగ్రహిస్తాడు. అనాడు ఇశ్రాయేలీయులు, సముద్రం దాటి తమను విడిపించింది, తాము తయారు చేసిన ఒక దూడ ప్రతిమ అని పూజించారు. కొద్దిపాటి దాహానికి, ఆకలికి దేవుని మీద సణుగుకొని దేవుని ఆగ్రహానికి లోనయ్యారు. తమ ముందు ఉన్న కష్టాలను, అనగా బలవంతులయిన కాననీయులను  చూసి అవిశ్వాసముగా మాట్లాడి దేవుని కృపను కోల్పోయారు. మన ముందు ఉన్న కష్టాలను బట్టి అధైర్యపడుతూ విశ్వాసం కోల్పోవటం దేవునికి ఇష్టం లేని ప్రవర్తన. 

ద్వితీయోపదేశకాండము 8: "3. ఆహారమువలననే గాక యెహోవా సెలవిచ్చిన ప్రతి మాటవలన నరులు బ్రదుకుదురని నీకు తెలియజేయుటకు ఆయన నిన్ను అణచి నీకు ఆకలి కలుగజేసి, నీవేగాని నీ పితరులేగాని యెన్నడెరుగని మన్నాతో నిన్ను పోషించెను."

పై వచనములో ఇశ్రాయేలు వారితో మోషే ఎం అంటున్నాడు చూడండి. ఆహారము వలన గాక దేవుని మాట ద్వారా నరులు బ్రదుకుదురు అని వారికి తెలియటానికి దేవుడు వారిని ఆకలికి అప్పగించాడు. తర్వాత మన్నాతో పోషించాడు. మన జీవితంలో కూడా, ఏది ముఖ్యమయినది అనుకుంటున్నామో, అది లేకుండా కూడా దేవుడు మన జీవితం సాఫీగా సాగిపోయేలా చేయగల సమర్థుడిగా ఉన్నాడు. తద్వారా మన విశ్వాసమును బలపరుస్తూ, గొప్ప సాక్ష్యం మనకు దయచేసి ఇతరులకు మనలను దీవెనకరంగా మార్చబోతున్నాడు. నలుపది సంవత్సరాలు అరణ్యంలో నడిచిన కూడా ఇశ్రాయేలీయుల బట్ట చిరిగి పోలేదు, వారి కాలి చెప్పులు అరిగిపోలేదు, వారి కాళ్ళు కూడా వాయలేదు. ఇది ఎలా సాధ్యం అయింది? 

సామెతలు 3: "11. నా కుమారుడా, యెహోవా శిక్షను తృణీకరింపవద్దు ఆయన గద్దింపునకు విసుకవద్దు. 12. తండ్రి తనకు ఇష్టుడైన కుమారుని గద్దించు రీతిగా యెహోవా తాను ప్రేమించు వారిని గద్దించును."

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! నీ జీవితంలో ఎదో లేదని వెలితిగా ఉన్నావా? దేవుడు నీ జీవితంలో సమృద్ధిని ఇవ్వటం లేదని సణుగుతున్నావా? ప్రతిది ఆయనకు సాధ్యమే. కానీ దేవుడు నీకు విశ్వాసము నేర్పిస్తున్నాడు. అయన మీద ఆధారపడి జీవించటం నేర్పిస్తున్నాడు. నువ్వు, నీ జీవితం ఇతరులకు ఆదర్శంగా ఉండులాగున  నీకు శిక్షణ ఇస్తున్నాడు. నీ రక్షణ ప్రయాణంలో పై తరగతికి నిన్ను చేర్చాలని ఆశపడుతున్నాడు. అయన నిన్ను అమితంగా ప్రేమిస్తున్నాడు, నువ్వు ఆయనకు మరింత దగ్గరగా ఉండాలని, నిన్ను ఆయనకు దూరం చేసే వాటిని నీకు దూరంగా ఉంచుతున్నాడు. అలాగని నిన్ను ఇతరుల ముందు చేయి చాపనివ్వడు, రోషం కలిగిన దేవుడు, తన బిడ్డలను పోషించకుండా వదిలి పెట్టాడు. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసు కుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!! 

5, ఆగస్టు 2022, శుక్రవారం

దైవ సేవకులను దూషిస్తున్నావా?

దేవుడు ఒకనాడు అనగా క్రీస్తు రాకడకు ముందు కొంతమంది ప్రవక్తలను ఏర్పరచుకొని తన ప్రజలయిన ఇశ్రాయేలు జనముతో మాట్లాడి, వారు తన మార్గములో నడవటానికి, మరియు తన చిత్తమును నెరవేర్చటానికి ప్రవక్తలకు  తన యొక్క ప్రవచనములు బయలు పరచేవాడు. అదే విధముగా నేడు కూడా కొంతమంది దైవ సేవకులను తన సేవకు పిలుచుకొని వారికి తన పరిశుద్దాత్మ ద్వారా జ్ఞానమును అనుగ్రహిస్తూ, విశ్వాసులను దేవునిలో బలపరచటానికి వాడుకుంటున్నాడు. వీరిలో కొందరు తమ తమ సంఘముల నేపథ్యమును బట్టి కొన్ని మతపరమయిన సిద్దాంతాలు పాటిస్తూ ఉంటారు. వీరు క్రీస్తూనే నమ్ముతుంటారు, కానీ కొన్ని ఉపదేశాలు విశేషముగా విశ్వాసులకు బోధిస్తూ ఉంటారు. 

ఇవ్వని కూడా  దేవుని వాక్యమును అర్థం చేసుకొనే విధానము వలన కలిగే సిద్దంతాలు లేదా ఉపదేశాలు. క్రీస్తును రక్షకునిగా, దేవునిగా అంగీకరించని బోధను వ్యతిరేకించమని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (2 యోహాను 1:10) కానీ సిద్ధాంతా పరమయిన అవగాహన లోపాలను  ప్రేమ పూర్వకంగా హెచ్చరించాలి, వాక్యము చేత ఖండించాలి. పౌలు గారు తిమోతికి రాసిన పత్రికలో చెప్పినట్లుగా, వివాదాలకు, వ్యర్థమయిన వాదనలకు వెళ్ళి, మన హృదయములలో  గర్వమునకు చోటిచ్చి, దేవుడు మనకు ఇచ్చిన భక్తిని తప్పి పోరాదు. కొంతమంది దైవ సేవకులు దేవుని పిలుపు లేకపోయినా కూడ, కేవలం ప్రజలను ఆకర్షించి పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందటానికి  మరియు ధనం సంపాదించటానికి సంఘములు నడుపుతుంటారు. 

వీరిని బట్టి సంఘమును హెచ్చరించటం చేయాలి, మరియు ఆ సంఘములో విశ్వాసులకు అర్థం అయ్యే రీతిగా అతని తప్పుడు బోధలను వాక్యముతో ఖండించాలి. ఆ దైవ సేవకుడు చేసేది వాక్యాను సారమయిన బోధ కాదని తెలిసి కూడా, అతణ్ణి అనుసరిస్తు అతని బోధలు పాటిస్తే కనుక, ఆ విశ్వాసులను, వారి ఆత్మీయ స్థితిని దేవుని చిత్తమునకు వదిలేయాలి. మానవ శక్తితో, జ్ఞానముతో ఏ ఒక్కరిని కూడా మనం మార్చలేము, ప్రభువులోకి నడిపించలేము. కేవలము, ప్రభువు సువార్తను మాత్రమే మనం ప్రకటించగలము. తప్పుడు బోధలు చేసే వారిని మరియు వారి పక్షమున నిలిచే వారిని,  దేవుని తీర్పుకు వదిలి వేసినట్లుగా రాశారు పౌలు గారు (2 తిమోతికి 4:14-16)

మనలో కొంతమంది అదేపనిగా దైవ సేవకులను విమర్శించటం చేస్తుంటారు. వారికి ఉన్న విలాసవంతమయిన సౌకర్యలను బట్టి వారిని దూషిస్తూ ఉంటారు. కానీ ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకోండి, వారికి ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చిన దేవుడు వారిని తప్పకుండా లెక్క అడుగుతాడు. ఆ పనిని మనం చేసి దేవుని తీర్పుకు లోనుకావద్దు. ఇటువంటి సేవకులు తమ సొంత ప్రయోజనాల కోసం ప్రజలు ఇచ్చిన ధనం వాడుకుంటున్నారు అని నిలదీయటం విశ్వాసులయిన మనకు తగదు. సర్వము దేవుని అధీనములో ఉంది, అయన చిత్తము ప్రతి వ్యక్తి విషయంలో, సంఘము విషయంలో నెరవేరుతుంది.  అమాయకులయిన విశ్వాసులకు అవగాహన పెంచే ప్రయత్నం చేయండి, కానీ ఆ దైవ సేవకులను దుయ్యపట్టి మన ఆత్మీయతకు చేటు చేసుకోవద్దు. 

సంఖ్యాకాండము 16: "3. మోషే అహరోనులకు విరోధముగా పోగుపడి మీతో మాకిక పనిలేదు; ఈ సర్వసమాజములోని ప్రతివాడును పరిశుద్ధుడే యెహోవా వారి మధ్యనున్నాడు; యెహోవా సంఘము మీద మిమ్మును మీరేల హెచ్చించుకొనుచున్నారనగా"

ఆనాడు దైవ సేవకుడయినా మోషేను, అహరోనులను దూషిస్తూ కోరహు "మీరు మాత్రమే ఎందుకు ఇంతటి ఘనత పొందుతున్నారు. ఇక్కడ అందరు పరిశుద్ధులే, మేము కూడా అటువంటి ఘనతకు అర్హులమే" అని వారికి వ్యతిరేకంగా సమాజమును రెచ్చగొట్టారు. అంటువంటి  వారి విషయంలో దేవుని తీర్పు ఎలా నెరవేరింది? భూమి చీల్చబడి వారిని సజీవంగా మింగి వేసింది. ఇప్పటి దైవ సేవకులు మోషే వంటి వారు కాకపోవచ్చు గాక! కానీ ఆ దేవుడు ఒక్కడే, అయన తీర్పులు ఎప్పుడు ఒక్కలాగే ఉంటాయి. ఆ దైవసేవకులను, వారిని గుడ్డిగా అనుసరిస్తున్న విశ్వాసులను బట్టి  భారంతో ప్రార్థించండి. వారిని దేవుడే మారుస్తాడు లేదా ఆ విశ్వాసులను కాపాడుకుంటాడు. అంతే కానీ కోరహు వలె నోరు జారి దేవుని తీర్పుకు గురి కావద్దు. 

కొందరు దైవ సేవకులు డబ్బు మీద వ్యామోహంతో అదేపనిగా కానుకలు ఇవ్వాలని సంఘమును ప్రేరేపిస్తూ ఉంటారు! తమ సొంత ఘనత కోసం సంఘమును వాడుకుంటూ ఉంటారు. మరి అటువంటి వారి సేవను కూడా దేవుడు ఆశీర్వదిస్తుంటాడు. ఎందుకిలా జరుగుతుంది? దేవుడు ఎందుకు వీరిని కూడా వాడుకుంటున్నాడు, అని చాలామంది భాధ పడుతూ ఉంటారు. ఆనాడు ఇశ్రాయేలీయులు నీటి కోసం వాదించినప్పుడు మోషే ఆయాస పడి, "ఇప్పుడు మీ కోసం మేము ఈ రాతి నుండి నీటిని తెప్పించాలా?" అని ఆవేశంగా అరచి, దేవుడు రాతితో మాట్లాడమంటే దాన్ని కొట్టి తప్పు చేశాడు. అయినప్పటికి దేవుడు రాతి నుండి నీటిని రప్పించటం ఆపలేదు. ఇక్కడ మోషే తప్పు కన్న కూడా, ప్రజల దాహం తీర్చటం దేవుని ప్రేమలో ప్రాముఖ్యమయినది. 

ఇటువంటి దైవ సేవకులు ఎన్ని వందల తప్పులు చేసిన తన ప్రజలను కాపాడు కోవటం, వారిని రక్షించుకోవటం దేవుని అనంత ప్రేమలో ప్రాముఖ్యం కలిగి ఉన్న విషయం. అందుకనే ఇటువంటి దైవ సేవకులను కూడా దేవుడు వాడుకుంటున్నాడు. ఆనాడు డబ్బుకై ఆశపడిన బిలామును సైతం, ఇశ్రాయేలు ప్రజలను దీవించటానికి దేవుడు వాడుకున్నాడు కదా? వీరు కూడా అటువంటి వారేనని, దేవుని తీర్పుకు వారిని వదిలేయటమే మన ఆత్మీయతకు శ్రేయస్కరము. లేదంటే మోషేను దూషించిన మిరియాము కుష్ఠును పొందుకున్నట్లుగా, ఆత్మీయంగా మనం కూడా స్పర్శను కోల్పోయిన, అనగా పాపం విషయంలో సున్నితత్వము కోల్పోయిన వారి వలే మారిపోతాము. 

1 తిమోతికి 6: "2. విశ్వాసులైన యజమానులుగల దాసులు తమ యజమానులు సహోదరులని వారిని తృణీకరింపక, తమ సేవాఫలము పొందువారు విశ్వాసులును ప్రియులునై యున్నారని మరి యెక్కువగా వారికి సేవచేయవలెను; ఈ సంగతులు బోధించుచు వారిని హెచ్చరించుము."

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరులారా! ప్రభువు సేవ కోసం, తమ జీవితాలను అర్పిస్తూ, గొప్ప సాక్ష్యం కలిగి ఉన్న దైవ సేవకుల విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండవలసిందిగా, ప్రభువు పేరిట మిమల్ని హెచ్చరిస్తున్నాము. ప్రభువు వారికి నిత్యము తోడుగా ఉండి నడిపిస్తుంటాడు. వారు మీతో ప్రేమగా, ఓర్పుగా ఉంటున్నారు కదా అని వారికి మీ  వంటి భావోద్వేగాలు ఉండవని తలంచకండి. వారిని మరింతగా గౌరవిస్తూ, మరి ఎక్కువగా ప్రేమించండి. సాక్ష్యం చూడకుండా, వారు బోధించే విషయాలను వాక్యంతో పరిశీలించకుండా, ఎవరిని పడితే వారిని నెత్తిన పెట్టుకొమ్మని చెప్పటం ఇక్కడ ఉద్దేశ్యం కాదు. కానీ నిజమయిన ప్రభువు సేవకులను ఆదరించండి, అది ప్రభువు ఎన్నటికీ మరచిపోకుండా మీకు ప్రతిఫలం దయచేస్తాడు. "తన శిష్యులయిన వారికి, ఎండా దినము చల్లని మంచి నీటిని ఇచ్చిన వారికి కూడా నేను ప్రతిఫలం ఇస్తానని" యేసయ్య చెప్పాడు కదా (మత్తయి 10:42)

కానీ ఆ దైవ సేవకులు మనం కోరుకున్నది చెయ్యలేదనో, లేక ఎదో విషయంలో ప్రాముఖ్యం ఇవ్వలేదనో, వారిని అవమానించటం, చులకనగా చూడటం చేయకండి. మిమల్ని వారు  అవమానిస్తే అది దేవుడు చూసుకుంటాడు, మీకు  రావలసిన ప్రాముఖ్యత ఆయనే ఇస్తాడు. ప్రతికారము యెహోవాదే కానీ మనది కాదు, దాన్ని మనం తీర్చుకుంటే దేవుడు మన మీద తీర్చుకుంటాడు. ఎలీషాను అవమానించిన యువకుల గతి ఏమైంది? అడవి నుండి రెండు ఏలుగు బంట్లు వచ్చి నలభై రెండు మందిని చీల్చి వేశాయి (2 రాజులు 2:24). మనకు ఇప్పుడు కృప ఉంది కదా అని, గర్వపడుతూ, ఇష్టానికి ప్రవర్తిస్తూ దేవుని కృపకు దూరం కావద్దు. దైవ సేవకులను గౌరవించండి, కానీ ఘనత, మహిమ, ప్రభావములు ప్రభువుకు మాత్రమే అర్పించండి. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము. అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!! 

29, జులై 2022, శుక్రవారం

దేవుని అవసరం లేదనుకుంటున్నావా?


మనం విశ్వాసంలోకి రావటానికి ఎన్నో సందర్భాలు ఉంటాయి! దేవుడు మన అవసరతలు తీర్చడానో, లేదా అనారోగ్యం నుండి స్వస్థతలు అనుగ్రహించాడనో, అర్థిక ఇబ్బందుల నుండి, అప్పుల భాధల నుండి విముక్తి కలిగించడానొ క్రీస్తు మీద విశ్వాసం పెంచుకుంటాము. ఇటువంటి విశ్వాసము కొద్ది రోజులకు అనగా అవసరాలు తీరిపొయిన తర్వాత నెమ్మదిగా సన్నగిల్లుతుంది! ఒకప్పుడు కన్నిటితొ చెసిన ప్రార్థన అవసరాలు తీరిపొయాక, అవసరం లేదనిపిస్తుంది. దేవుడు మనకు విశ్వాసం ఇచ్చింది కేవలం మన అవసరాలు తీర్చటానికి మాత్రమే కాదు గాని మనలను పవిత్రులుగా చేసి, నిత్యమూ తన సన్నిధిలో గడిపే  జీవితం ఇవ్వటానికి అని గుర్తించాలి. 

మొదటి సారి విశ్వాసం లోకి రావటానికి దేవుడు మన జీవితంలో అద్భుతాలు చేసి ఉండవచ్చు! ఎలాగంటే, ఆనాడు ఇశ్రాయెలియులను ఐగుప్తులో బానిస బ్రతుకు నుండి విముక్తి దయచేసిన సమయం నుండి, ఎఱ్ఱ సముద్రం చీల్చి ఫరో సైన్యం నుండి రక్షించటంతో పాటు అరణ్యంలో మన్నాను కురిపించి పోషించటం చేసాడు దేవుడు. మన జీవితంలో కూడా ఇటువంటి అద్భుతాలు దేవుడు చేసి ఉంటాడు. ఆ విధముగా దేవుని మహిమను గుర్తించి విశ్వాసములో బలపడి, దేవునిలో కొనసాగటం మొదలు పెడుతాము. జీవితం సాఫిగా సాగుతుంటే, దేవుని అవసరం తగ్గిపోవటం మొదలవుతుంది. తిరిగి మనం విడిచిన ప్రతి లోకరీతిని పాటిస్తూ,  పూర్వపు స్వభావమును ముందుకు తెస్తాము, దేవునికి ఇష్టం లేని కార్యములు చేయటానికి వెనుకాడము. 

ఒకప్పుడు ఈ సమస్య తీరిపోతే చాలు, ఇక దేవునిలో లేదా దేవుని కోసం  ఎలా పరుగు పెడతానో చూడు అనుకుంటాము. దేవుడు తన శక్తి చేత అసాధ్యం అనుకున్న దాన్ని సుసాధ్యం చేస్తాడు. ఎంతో గొప్పగా సాక్ష్యం చెపుతాము, మన కన్నీటి ప్రార్థన దేవుడు ఆలకించాడు అని గొప్పగా మాట్లాడుతాము. నెమ్మదిగా దేవుని ఘనకార్యాలకు కారణాలు వెతకటం మొదలవుతుంది. మనం దేవుని కోసం చెయ్యాలనుకున్న కార్యాలు, బ్రతకాలనుకున్న జీవితం అసాధ్యంగా మారి, ఇప్పుడు అంత కష్టం అవసరమా అనుకుంటూ దేవునికి దూరం కావటం మొదలవుతుంది. 

ప్రసంగి 5: "4. నీవు దేవునికి మ్రొక్కుబడి చేసికొనినయెడల దానిని చెల్లించుటకు ఆలస్యము చేయకుము;బుద్ధిహీనులయందు ఆయన కిష్టము లేదు. 5. నీవు మ్రొక్కుకొనినదాని చెల్లించుము, నీవు మ్రొక్కుకొని చెల్లింపకుండుటకంటె మ్రొక్కుకొన కుండుటయే మేలు."

సొలొమోను రాజు ఏమని రాస్తున్నాడు ఒక్కసారి చూడండి! దేవునికి మ్రొక్కుబడి చేసి దాన్ని  చెల్లించకుండా ఆలస్యం చేసే వారిని బుద్ధిహినులుగా పరిగణిస్తున్నాడు. అటువంటి వారు దేవునికి ఇష్టం లేని వారు. సమస్య తీవ్రతను బట్టి అది చేస్తాను ఇది చేస్తాను అని మనం చేయలేని మ్రొక్కుబడులు దేవుని ముందు పలుక వద్దు. ఒక్కసారి పలికిన తరువాత మ్రొక్కుబడి చెయ్యకుండా ఆగిపోరాదు. ఇదే అధ్యాయంలో దేవుని ముందు అనాలోచితంగా పలుకుటకు  హృదయమును త్వరపడ నియ్యక నీ నోటిని కాచుకొనుము (ప్రసంగి 5:2) అని రాసి ఉంది. నీ మ్రొక్కుబడి కష్టంగా ఉందా? పవిత్రంగా జీవించలేక పోతున్నావా? దేవునికి మరోసారి మొఱ్ఱ పెట్టు, ప్రతి దినము ఉదయము, సాయంత్రము ప్రార్థించు. దేవుని వాక్యము ధ్యానించు, తద్వారా దేవుని పరిశుద్దాత్మ శక్తి నిన్ను నడిపిస్తుంది. 

మనలో కొంతమంది విశ్వాసంలో ఎదుగుతూ ఉంటారు. దేవుని ఘనకార్యాలను బట్టి పవిత్రంగా జీవించటం మొదలు పెడుతారు. రెండవ సారి ఏదయినా అవసరం కలిగినప్పుడు, ఆశీర్వాదాలు కావాలనుకున్నప్పుడు తీవ్రంగా ప్రార్థించటం మొదలు పెడుతారు. అయితే దేవుని ప్రణాళికలు మనం అర్థం చేసుకోలేము. అయన కార్యములు గంబీరమయినవి, ఎన్నో కోణములు కలిగి ఉంటాయి. మనం కోరుకున్నది జరగనప్పుడు, నెమ్మదిగా విశ్వాసం సడలి పోవటం మొదలవుతుంది. కన్నీటి ప్రార్థనతో మొదలయి,  నిట్టూర్పులతో కొనసాగుతూ చివరకు సణుగుకొవటం వరకు వెళ్తుంది. ఆనాడు ఇజ్రాయెలీయిలు, దేవుడు తమ జీవితంలో చేసిన అద్భుత కార్యములను మరచి, కాస్త ఆలస్యానికే సణుగు కోవటం మొదలు పెట్టారు. 

"మేము ఐగుప్తులో ఉంటేనే బాగుండేది, మమల్ని చంపటానికి తీసుకోని వచ్చారా" అని దేవుని స్నేహితుడయిన మోషేతో వాదనకు దిగారు. దేవుడు విడిపించక ముందు తాము  బానిసలుగా  అనుభవించిన శ్రమలను పూర్తిగా మరచి పోయారు. మాంసం లేదని, నీళ్ళు ఆలస్యంగా దొరికాయని దేవుని మీద సణుగుకున్నారు. ఇదివరకు మనకు ఉన్న కష్టాల నుండి దేవుడు ఎలా నడిపించాడు మరచి పోవద్దు. ఇప్పుడు ఆలస్యం జరుగుతున్న కారణం, మనకు మేలు చేసేది గానే ఉంటుంది. దేవుని ప్రణాళికలు మనలను అభివృద్ధి చేయటానికే తప్ప నశింప చేయటానికి కాదు (యిర్మీయా 29:11) అని  గుర్తుంచు కోవాలి. దేవుడు ఆలస్యం చేస్తున్నాడు కదా అని, అయన ఉనికిని ప్రశ్నిస్తే ఎలా? 

జెఫన్యా 1: "6. యెహోవాను అనుసరింపక ఆయనను విసర్జించి ఆయన యొద్ద విచారణ చేయనివారిని నేను నిర్మూలము చేసెదను."

జెఫన్యా 1: "12 ఆ కాలమున నేను దీపములు పట్టుకొని యెరూషలేమును పరిశోధింతును, మడ్డిమీద నిలిచిన ద్రాక్షారసమువంటివారై యెహోవా మేలైనను కీడైనను చేయువాడు కాడని మనస్సులో అనుకొనువారిని శిక్షిం తును."

ఈ వచనములలో జెఫన్యా ప్రవక్త దేవుని నుండి పొందిన ప్రవచనం ఒక్కసారి చూడండి! దేవుణ్ణి అనుసరించక, ఆయనను విసర్జించి, అయన యొద్ద విచారణ చేయని వారిని అయన నిర్మూలము చేస్తానని అంటున్నాడు. నువ్వు కోరుకున్న మేలులు పొందుకున్న తర్వాత ఇంకా దేవుని చిత్తము దేనికి అని తలుస్తున్నావా? ఒకప్పుడు నీ చిత్తమే చేస్తాను తండ్రి అని పలికి, ఇప్పుడు అయన చిత్తం ఏమిటో తెలుసుకోకుండా నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నావా? అటువంటి వారిని దేవుడు నిర్ములము చేస్తానంటున్నాడు. 

అదే విధముగా నువ్వు కోరుతున్న మేలులు పొందుకోవటం లేదని, నీ ప్రార్థనలకు సమాధానం లభించటం లేదని, దేవుడు ఉన్న  ఒక్కటే లేకున్నా ఒక్కటే అని ఆలోచిస్తున్నావా? అయన కీడు చేయడు, మేలు కూడా చేయడు అని ఆలోచిస్తూ నామమాత్రంగా, మొక్కుబడిగా ప్రార్థిస్తున్నావా? అయన లోకమంతటిని పరిశోధిస్తున్నాడు. తమ హృదయములలో దేవుని గురించి నామమాత్రంగా ఉన్నవాడు అనుకునే వారిని శిక్షిస్తానని దేవుడు సెలవిస్తున్నాడు. 

సహోదరి సహోదరుడా దేవుడు మనలను తన ప్రాణం పెట్టి రక్షించుకున్నది, మనం ఆయనతో  సహవాసం కలిగి నిత్య జీవితం పొందుకొని, పరలోక రాజ్యానికి వారసులుగా ఉండటానికి. అంతే కానీ మన గొంతెమ్మ కోరికలు తీరుస్తూ మనం ఆయనకు దూరంగా బ్రతకటానికి కాదు. ఒక వేళ నువ్వు కోరుతున్నది అవసరం అయినా సరే, తగిన సమయంలో మనకు ఆయనే అనుగ్రహిస్తాడు. ఎందుకంటే అయన ప్రణాళికలు మనలను అభివృద్ధి చేసేవే కానీ మనలను నశింప చేసేవి కావు. కనుక ఓర్పుతో అయన చిత్తము కొరకు కనిపెడుదాము. 

యోహాను 5: "14. అటుతరువాత యేసు దేవాలయములో వానిని చూచి ఇదిగో స్వస్థతనొందితివి; మరి యెక్కువ కీడు నీకు కలుగకుండునట్లు ఇకను పాపము చేయకుమని చెప్పగా"

ముప్పయి ఎనిమిది ఏళ్ళుగా బేతెస్థ కొలను దగ్గర స్వస్థత లేక పడి ఉన్న వ్యక్తిని యేసయ్య స్వస్థ పరచి, నీ పరుపు ఎత్తుకొని నడువు అన్నాడు. అక్కడ ఎంతో మంది స్వస్థతల కోసం పడిగాపులు కాస్తుంటే, యేసయ్య ఆ వ్యక్తిని మాత్రమే స్వస్థపరిచాడు. మరి నిన్ను కూడా అలాగే రక్షించుకున్నాడు. నీ అవసరతలు తీర్చాడు, నీకు అసాధ్యం అనుకున్న కార్యాలు చేసాడు. మరి ఇప్పుడు నీవు వాటన్నింటిని బట్టి కృతజ్ఞత కలిగి ఉన్నావా? ఓర్పుతో నిరీక్షిస్తూ ప్రార్థిస్తున్నావా? లేక దేవుడు పెద్దగా అవసరంలేదని నామమాత్రంగా విశ్వసిస్తున్నావా? స్వస్థతలు అందుకుని, మేలులు పొందుకుని దేవుణ్ణి మరచి పోయిన వారిని బట్టి యేసయ్య ఏమంటున్నాడు? మరి ఎక్కువ కీడు కలుగకుండునట్లు, ఇకపై  పాపము చేయవద్దని. 
 
దేవుడు నిత్యమూ లోకమును పరిశోధిస్తున్నాడు. తన యందు సంపూర్ణ విశ్వాసం ఉంచిన వారిని ప్రతి క్షణము కాపాడుతూ ఉంటాడు. కానీ ఆయన శక్తిని తక్కువ చేసి ఆలోచిస్తే నశించి పోతాము. మరియు అయన ఆశీర్వాదాలు పొందుకొని తిరిగి పాపంలో పడిపోతే, మరి ఎక్కువ కీడు పొందుకుంటాము. మన దేవుడు అనంత ప్రేమను కలిగి ఉన్నవాడు. ఎన్ని సార్లయినా నిన్ను క్షమిస్తాడు, కానీ నీ ఆత్మీయ పరుగులో వెనుక బడి, దేవుని ప్రణాళికలు, నీ పట్ల అయన ఉద్దేశ్యాలు తప్పిపోవద్దు. పౌలు తన జీవిత చరమాంకంలో "నా పరుగు ముగించాను" అని చెప్పిన మాట మన జీవితంలో మనం కూడా  కూడా చెప్పగలగాలి, లేదంటే కేవలం భూమి మీద జీవితం ముగించిన వారిగానే మిగిలిపోతాము. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము. అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!! 

22, జులై 2022, శుక్రవారం

ఆరాధన అనగా ఏమిటి?

 

ప్రతి క్రైస్తవుడు తరచుగా వినే మాట ఆరాధన. ప్రతి ఆదివారం చర్చ్ లో చేసేది ఆరాధన అని క్రైస్తవులందరూ నమ్ముతారు. అందుకనే ఎవరయినా ఆదివారం చర్చ్ లో కనపడకపోతే "ఏంటి, పోయిన వారం ఆరాధనకు రాలేదు" అని ఇతరులను పలకరిస్తారు. చాలామందిలో ఉన్న అపోహ ఏమిటంటే ఆరాధన అనగానే పాటలు పాడటం, ఆనందంగా గంతులు వేయటం అనుకుంటారు. తర్వాత ఆరాధన వర్తమానం, అటు పైన ఒక్కొక్కరు దేవుడు తమకు ఇచ్చిన రక్షణను బట్టి ఆయనకు కృతఙ్ఞతలు చెల్లించటం చేస్తారు.

దేవుడు ఏమయి ఉన్నాడో తెలుపుతూ, కృతఙ్ఞత స్తుతులు చెల్లించటం  ఆరాధన అని చాలామంది అపోహపడుతూ ఉంటారు. దేవుని మహిమను, అయన  గొప్ప కార్యములను, అయన ప్రేమను గుర్తు చేసుకోవటం కూడా ఆరాధన అనిపించుకోదు. దేవుని మాటలు వినటం,  ఆయనకు ప్రథమ స్థానం ఇవ్వటం ఆరాధన అనిపించుకుంటుంది. చాల మంది దేవుని సేవ చేస్తున్నాము అన్న పేరుతొ దేవుని మాటలు వినటమే మానేస్తారు. సంఘము పనులలో, పరిచర్యలో తలమునకలు అవుతూ వ్యక్తిగత ప్రార్థన, దేవుని వాక్య పఠనము మరియు దేవునితో ఏకాంతంగా గడపటం నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. వాక్యము కంఠస్తంగా నోటికి వస్తుందే తప్ప, దేవుని అభిషేకం నుండి రావటం లేదు అని గుర్తించారు. 

మార్కు 7: "6. అందుకాయన వారితో ఈలాగు చెప్పెనుఈ ప్రజలు పెదవులతో నన్ను ఘనపరచుదురుగాని, వారి హృదయము నాకు దూరముగా ఉన్నది. 7. వారు, మానవులు కల్పించిన పద్ధతులు దేవోప దేశములని బోధించుచు నన్ను వ్యర్థముగా ఆరాధించుదురు అని వ్రాయబడినట్టు వేషధారులైన మిమ్మునుగూర్చి యెషయా ప్రవచించినది సరియే."

ఈ వచనములలో యేసు క్రీస్తు ఏమని సెలవిస్తున్నారు చూడండి! ప్రజలు కేవలం తమ పెదవుల చేత ప్రార్థిస్తున్నారు కానీ తమ హృదయములు ఆయనకు ఎంతో దూరముగా ఉన్నాయి అని, అటువంటి వారిని వేషధారులుగా పరిగణిస్తున్నాడు. చాల మంది విశ్వాసులకు కొత్తలో విశ్వాసంలోకి వచ్చినప్పుడు ఉన్నంత ఉజ్జివం ఉండదు. రక రకాల వ్యాపకాలు, పాటలు వినటం, సందేశాలు వినటం లేదంటే దేవుని సేవ పేరిట తమను తాము ఘనపరచు కోవటం చేస్తారు. వారు కేవలం  రోజు అరగంట వాక్యం చదువుతారు, కొద్దీ సేపు ప్రార్థన చేసి యధావిధిగా తమ పనులకు ఉపక్రమిస్తారు. దేవుని మాటలు వినటానికి, ఆయనకు ప్రథమ స్థానం ఇవ్వటానికి వారికి సమయం ఉండదు. 

సాతాను యేసయ్యను తనను ఆరాధించాలని కోరినప్పుడు ఏమి ఆశ చూపాడు? (మత్తయి 4:8-9) లోకంలో ఉన్న రాజ్యములలో మహిమను ఇస్తానని, తనకు సాగిలపడి నమస్కారం చెయ్యాలని అడిగాడు. అందుకు యేసయ్య నీ దేవునికి మ్రొక్కి ఆయనను మాత్రమే ఘనపరచాలని వాడిని గద్దించాడు. మరి మనకు ఉన్న ఆశలు ఏమిటి? మనం దేవునికి ప్రార్థన కేవలం అవసరాల నిమిత్తమే చేస్తున్నామా? లేక ఆయనను మనసారా ఆరాధిస్తున్నామా? సమస్త ఘనత ఆయనకు ఆపాదిస్తున్నామా లేక మనకు కూడా భాగం ఉంది అని భావిస్తున్నామా? 

యెషయా ఆరవ అధ్యాయము 2 వచనము నుండి 9 వచనము వరకు చదువవలసిందిగా దేవుని పేరిట మనవి చేస్తున్నాము. ఇక్కడ యెషయా ప్రవక్త పరలోకంలో జరిగే ఆరాధనను దర్శనం రూపంలో చూశాడు. వివిధ రకాల దేవ దూతలు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అని గొప్ప స్వరముతో గానములు చేస్తున్నారు. ఆయన పరిశుద్దత నుండి వచ్చే వెలుగును చూసే శక్తి లేక, తమ రెక్కలతో ముఖములు కప్పుకుంటున్నారు. యెషయా తన అపవిత్రను బట్టి దేవుణ్ణి చూసి తానూ నశించిపోయానని అనుకున్నాడు. అయితే సెరాపులలో ఒక దూత బలిపీఠము నుండి నిప్పును తెచ్చి అతని పెదవులకు తగిలించి పవిత్రునిగా చేసింది. అప్పుడు దేవుడు "నేను ఎవరిని నా నిమిత్తం పంపుదును" అనగానే యెషయా "చిత్తము ప్రభువా నేను వెళ్ళెదను" అని చెప్పాడు. 

పాపముతో ఉండే మనము నిత్యమూ మనలను మనం తగ్గించుకొని దేవుణ్ణి సన్నిధిలో  పాపములు ఒప్పుకోవటం  ద్వారా అయన మనకు తన కృపను అనుగ్రహిస్తాడు, అప్పుడు పాపం మన మీద అధికారం కోల్పోతుంది, తద్వారా మనం పవిత్రులుగా మారుతాము. అప్పుడు దేవుడు తన చిత్తమును మనకు బయలు పరచి మనలను నడిపిస్తాడు. ఆ విధముగా దేవుని చిత్తమును చేయటము నిజమయిన ఆరాధనకు సాదృశ్యంగా మనం చెప్పుకోవచ్చు. దేవుని పనే కదా చేస్తున్నాము, దేవుని పాటలే కదా పాడుతున్నాము, లేదా వింటున్నాము అనుకోవటం ఆరాధన కాదు. కేవలం జ్ఞానం కోసం దేవుని వాక్యం చదువకుండా, ఆత్మ శక్తి కోసం చదవాలి  (2 కొరింథీయులకు 3:4-6).  మన సమస్తమును పక్కన పెట్టి, అయన యందె దృష్టి నిలిపి అయన స్వరం వినటమే ఆరాధన. 

బైబిల్ లో మొదటి ఆరాధన చేసింది అబ్రాహాము. తనకు ఎంతో ప్రియమయిన కుమారుడు ఇస్సాకును దేవుడు తనకు బలిగా అర్పించమన్నప్పుడు అబ్రాహాము వెనుకాడ లేదు. ఆ సమయంలో అబ్రాహాము తన పని వారితో పలికిన మాటలు ఒక్కసారి చూడండి (ఆదికాండము 22:5) "నేను ఈ చిన్న వాడును వెళ్లి దేవునికి మ్రొక్కి (worship) వస్తాము"  అన్నాడు. ఇక్కడ అబ్రాహాము తనకు ప్రియమయిన కుమారుణ్ణి దేవునికి అర్పించటం ఆరాధనగా పేర్కొన్నాడు. మరి మనకు ఇష్టమయినవి వదిలి దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తున్నామా? మనలో అహంకారం, జారత్వము, ధనాపేక్ష, క్రోధము, పేరు ప్రఖ్యాతులు ఇవ్వని కూడా మనకు ఎంతో ఇష్టమయిన కార్యములు కదా? వీటిని వదిలి పెడుతున్నామా? అయన పరిశుద్దాత్మ శక్తికై ఆరాటపడుతున్నామా? 

ముందు చెప్పుకున్నట్లుగా, దేవునికి కృతఙ్ఞతలు చెల్లించటం, అయన మేలులను తలచుకోవటం సంపూర్ణ ఆరాధన కాదు. ప్రతి స్థితియందు ఆయనకు మొక్కటం, అయన మీద ఆధారపడటం ఆరాధన అని చెప్పుకోవచ్చు. యోబు తన సమస్త సంపద నశించి, తన బిడ్డలందరు చనిపోయారని తెలియగానే ఏమి  చేసాడు చూడండి! "యెహోవా  ఇచ్చెను, యెహోవా  తీసికొని  పోయెను, యెహోవా నామమునకు స్తుతి  కలుగునుగాక" అన్నాడు (యోబు 1:21). ఇక్కడ యోబు తనకు ఎంతో దుఃఖకరమయిన పరిస్థితి ఉన్న కూడా దేవునికి స్తుతులు చెల్లిస్తున్నాడు. మరియు ఈ సంగతులలో ఏ విషయమందు దేవుని మీద విసుగుపడి పాపం చేయలేదు. మరి మనం అటువంటి ఓర్పు కలిగి ఉన్నామా? దేవుని సార్వభౌమాధికారాన్ని అంగీకరిస్తున్నామా? అదియే ఆరాధన. 

మనుష్యులయిన మనము ఆత్మ, జీవము, దేహము అను మూడు భాగములు కలిగి ఉన్నాము (1 థెస్సలొనీకయులకు 5:23).  దేవుడు పరిశుద్దాత్మ రూపంలో మనలో ఉంటాడు అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది. ఆ ఆత్మకు నిలయం మన యొక్క దేహము. కనుక మన దేహమును పవిత్రముగా ఉంచుకోవాలి, అనగా అందులో జరిగే సమస్త పాప కార్యములు (గలతీయులకు 5:18-21) చేయకుండుట ద్వారా ఆత్మ చేత నడిపింపబడిన వారిగా ఉంటాము. మరియు మన దేహములను సజీవ యాగముగా దేవునికి సమర్పించుటమే ఆయనను ఆరాధించటము అని (రోమీయులకు 12:1) అని పౌలు గారు పరిశుద్దాత్మ ద్వారా తెలియజేసారు. మరియు క్రీస్తు యేసు నందు అతిశయపడుతూ, మన సొంత బలమును, తెలివిని విడిచి ఆత్మ ద్వారా దేవుణ్ణి ఆరాధించాలని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (ఫిలిప్పీయులకు 3:3)
 
యోహాను 4: "24. దేవుడు ఆత్మగనుక ఆయనను ఆరాధించు వారు ఆత్మతోను సత్యముతోను ఆరాధింపవలెననెను."

దయచేసి యోహాను సువార్త 4 వ అధ్యాయము పూర్తిగా చదవమని ప్రభువు పేరిట బ్రతిమాలుకొనుచున్నాము. ఈ వచనములలో యేసయ్య దేవుణ్ణి ఎలా ఆరాదించాలో సమరయ స్త్రీకి వివరిస్తున్నాడు. ఇక్కడ ఆ సమరయ స్త్రీ తన పాప జీవితమును యేసయ్య ముందు దాచుకోలేదు, అన్ని నిజాలు చెప్పింది, తన పాపములన్ని కూడా ఒప్పుకుంది.  దేవుణ్ణి ఎలా ఆరాదించాలి అన్న విషయంలో సరయిన అవగాహనా లేకుండా ఉంది. అప్పుడు యేసయ్య "కొండ మీద కాదు మందిరములో కాదు, యదార్థముగా తండ్రిని ఆరాధించువారు ఆత్మతోను, సత్యముతోను ఆరాధిస్తారని, అటువంటి వారినే తండ్రి కోరుకుంటున్నాడు" అని సెలవిస్తున్నాడు. 

ప్రియామయిన సహోదరి, సహోదరుడా! ఆరాధన విషయంలో నీకు ఉన్న అవగాహనా ఏమిటి? నీ పాపపు జీవితం ఒప్పుకొని దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తున్నావా? పాటలు పాడటం, కేవలం మందిరములో దేవుణ్ణి ప్రార్థించటమే ఆరాధన అనుకుని అక్కడే ఆగిపోతున్నావా? దేవుడు ఆత్మ గనుక ఆయనను ఆరాధించువారు ఆత్మతోను, సత్యము తోనూ ఆరాధించాలని దేవుని వాక్యం చెపుతున్నది పాటిస్తున్నావా? ఆత్మతో అనగా కేవలం పెదవులతో కాకుండా, హృదానుసారముగా అయన ఆజ్ఞలు పాటిస్తూ జీవించటం. సత్యముతో అనగా ఎటువంటి స్థితికి భయపడకుండా, మన శక్తిని బట్టి కాకుండా కేవలం దేవునిపై   విశ్వాసముతో కొనసాగటం. ఆరాధన అనేది, మన ప్రతి దిన చర్యలో కనపడాలి, అది మన విశ్వాస జీవిత విధానముగా అనుసరించాలి. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

1, జులై 2022, శుక్రవారం

దేవునితో సాన్నిహిత్యం!

 

దేవుడు మనతో వ్యక్తిగతంగా ఎంతో సాన్నిహిత్యం ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడు, మన అణువణువును అయన ఎరిగి ఉన్నాడు! సృష్టి కారుడయినా దేవుడు మనకు తండ్రివలె ఉండి మనలను పోషిస్తున్నాడు, నిత్యము మన పట్ల అయన కలిగి ఉన్న ఉద్దేశ్యాలను నెరవేర్చాలని ఎంతగానో ఆశపడుతున్నాడు. కానీ మనము అనిత్యమయిన వాటికి ఆశపడి దేవుని ఉద్దేశ్యాలను కాదని మన ఇష్టానికి బ్రతకాలని చూస్తున్నాము. 

యోహాను 17: "22. మనము ఏకమై యున్నలాగున, వారును ఏకమై యుండవలెనని నీవు నాకు అనుగ్రహించిన మహిమను నేను వారికి ఇచ్చితిని. 23. వారియందు నేనును నా యందు నీవును ఉండుటవలన వారు సంపూర్ణులుగా చేయబడి యేకముగా ఉన్నందున నీవు నన్ను పంపి తివనియు, నీవు నన్ను ప్రేమించినట్టే వారినికూడ ప్రేమించితివనియు, లోకము తెలిసికొనునట్లు నాకు అనుగ్రహించిన మహిమను వారికి ఇచ్చితిని."

యేసు క్రీస్తు సిలువలో తన ప్రాణం పెట్టుటకు ముందు చేసిన ప్రార్థనలో ఈ వచనములు ఏమి చెపుతున్నాయి? దేవుడు యేసయ్యను ప్రేమించినట్లు మనలను కూడా ప్రేమిస్తున్నాడు. మరియు క్రీస్తుకు అనుగ్రహించిన మహిమను దేవుడు మనకు కూడా అనుగ్రహించాడు. దేవుని దృష్టిలో మనం క్రీస్తుకు సమానముగా మరియు అంతే ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉన్నాము! మరి మన ఆలోచన విధానం ఏలా ఉంది? యేసయ్య ఏవిధముగా పరిపూర్ణముగా, పరిశుద్ధముగా జీవించాడో, పరిశుద్దాత్మ శక్తి ద్వారా మనకు సాధ్యమే, అప్పుడు  దేవునితో యేసయ్య అంతటి సన్నిహిత్యము మనకు కూడా ఏర్పడుతుంది. 

యేసయ్య వలె మనం నీటి మీద నడువక పోవచ్చు, అయన వలే స్వస్థతలు చెయ్యకపోవచ్చు, అయన వలే చనిపోయిన వారిని తిరిగి లేపలేక పోవచ్చు. కానీ అయన వలే దేవునికి మనకు అడ్డుగా వస్తున్నా పాపమును, మన శరీర క్రియలను జయించే శక్తిని దేవుడు తన పరిశుద్దాత్మ శక్తితో ఇస్తానంటుంటే, మనం చేస్తున్నది ఏమిటి? కోపం అణచుకోలేక పోవటం, కాముకత్వమును కాదనుకోలేక పోవటం. గర్వపడుతూ దేవుని దృష్టిలో అల్పులుగా మిగిలిపోవటం, నిత్యము నిరుత్సాహపడుతూ, తృప్తి లేకుండా దైవ దూషణకు కారకులుగా మారిపోవటం. సాతాను నిత్యమూ దేవుని దగ్గర మనలను బట్టి ఆయనను దూషిస్తూ (యోబు 2:9) మన మీద నేరారోపణ చేస్తూ తనతో పాటు మనలను నరకాగ్నికి సిద్ధం చేస్తున్నాడు ఎరిగి  అని ఉన్నామా? 

ఆనాడు తప్పిపోయిన కుమారుడు తన ఆస్థికోసం తండ్రి నుండి విడిపోయినట్లు, మనం కూడా మన శరీర క్రియలను బట్టి దేవునికి దూరంగా బ్రతకాలని ఇష్టపడుతున్నాము లేదా దూరంగా అయిపోతున్నాము. మన శరీరము మన సొత్తుకాదు, అది దేవుని వలన అనుగ్రహింపబడి, అయన మనకు అనుగ్రహించు పరిశుద్ధాత్మకు ఆలయంగా ఉన్నది.  క్రీస్తు మనలను ఎంతో వెల చెల్లించి కొన్నాడు కనుక శరీరముతో దేవుణ్ణి మహిమ పరచాలి  (కొరింథీయులకు 6:19-20)  అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తున్నది.  పాత నిబంధన ప్రకారం దేవుడు, మానవుల పాప క్షమాపణార్థం జంతువులను బలిగా అర్పించులాగున నియమం పెట్టాడు. ఆ నియమం ప్రకారం జంతువులను చంపి, బలి పీఠం మీద దహనం చెయ్యాలి. కానీ నేడు మన శరీరాలను సజీవముగా సమర్పించాలి (రోమీయులకు 12:1) అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది. 

అనగా శరీర క్రియలకు లొంగిపోకుండా వాటిని లొంగదీసి మన శరీరమును బానిసగా చెయ్యాలి (1 కొరింథీయులకు 9:27).  అప్పుడు  దేవుడు  తనతో మన సన్నిహిత్యముకు అడ్డుగా వచ్చే ప్రతి క్రియను జయించే శక్తిని తన పరిశుద్దాత్మ ద్వారా మనకు అనుగ్రహిస్తాడు. తద్వారా మనం క్రీస్తు  చెప్పిన ప్రతి ఆజ్ఞను పాటిస్తూ, ఆయనతో నిత్య సహవాసం చేస్తుంటాము. అందును బట్టి అయన స్వభావమును పొందుకొని తన  స్వరూపములోకి మారుతాము.  క్రీస్తు శరీర దారిగా ఉన్న దినములలో నిత్యము మహా రోధనతో మరియు కన్నీళ్ళతో కూడిన ప్రార్థనలు చేస్తూ దేవుని యెడల భయభక్తులు చూపుట ద్వారా పాపం అనే మరణం నుండి దేవుని చేత రక్షించబడ్డాడు (హెబ్రీయులకు 5:7) అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది.  

మరి మనం పాపం జయించటానికి అటువంటి ప్రార్థనలు చేస్తున్నామా? ఎంతసేపు భూమిమీద బ్రతికే ఎనభై ఏళ్ళలో అన్ని సక్రమంగా జరిగిపోవాలి, అది కావాలి ఇది కావాలి అని ప్రార్థనలు చేస్తాము. కానీ దేవుడు కోరుకుంటున్న నిత్య సహవాసం అయన మనకు ఇస్తానన్న నిత్య జీవితము ప్రాముఖ్యం లేనివిగా మారిపోయాయి. అయన మనలను సృష్టించినప్పుడు, మనలను ఎలా పోషించాలో, ఎలా నడిపాంచాలో ప్రణాళిక లేకుండా ఉంటాడా? పక్షి రోధనను పట్టించుకొనే దేవునికి, సింహం పిల్లలను ఆకలికి ఉంచని దేవునికి, ఎంతో శ్రేష్ఠముగా ఎంచిన నీ జీవితం  పట్టింపు  లేదా? సోమరిగా ఉండవద్దు కానీ విశ్వాసంతో మన ప్రయత్నాలు చేస్తూ  భయం, ఆందోళన దూరం చేసుకోవాలి.  

మన జీవితంలో ఇప్పుడు ఎదురవుతున్న ప్రతి సమస్య దేవుడు అనుమతించిందే, అయన ప్రణాళికలు మన భవిష్యత్తును బాగు చేయటానికే తప్ప భగ్నం చేయటానికి కాదు (యిర్మీయా 29:11)  అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది. ఒక వేళ దేవునికి విరుద్ధముగా నిర్ణయం తీసుకోని ఇప్పుడు కష్టాలు కొని తెచుకున్నావా? దేవుని ముందు మోకరించి క్షమాపణ కోరుకో! ఆ కీడును కూడా నీకు మేలుగా మారుస్తాడు. నిరాకారంగా మారిపోయిన భూమిని దేవుడు తిరిగి బాగు చెయ్యలేదా? (ఆదికాండము 1:2)  మన జీవితాలను కూడా బాగు చేసే సమర్థుడిగా దేవుడు ఉన్నాడు. భారం మోయటం అపి అయన మీద వేసి కొనసాగటమే మనం చేయవలసింది. 

మనలో చాల మంది దేవుని కోసం కనీసం ఏమి చేస్తే ఆయనను సంతోషపెట్టవచ్చు అని ఆలోచిస్తారు. ఆ విధముగా ప్రతి ఆదివారం మందిరముకు వెళ్ళటం, ప్రతి నెల దశమ భాగం ఇవ్వటం చేసి దేవుణ్ణి సంతోషపెడుతున్నాము అనుకుంటారు. దేవుడు మనలను పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాడు. ఇలా వచ్చి ఆలా వెళ్లిపోవటానికి మనం బంధువులం కాదు, అయన పిల్లలం! ఒక్క ఆదివారమే కేటాయిస్తాను, మిగతా రోజులు సరదాగా అన్ని అనుభవిస్తాను అంటే కుదరదు. 

మన పిల్లలు వచ్చి మేము  ఆదివారం మాత్రమే మన ఇంట్లో ఉంటాము, మిగతా రోజులు పకింట్లో ఉంటాము అంటే ఎలా ఉంటుంది? ప్రతి రోజు, ప్రతి క్షణము ఆయనతో సంభందం కలిగి ఉండాలి. అనగా ఆయనకు ఇష్టం లేని క్రియలు మనకు ఎంతో ఇష్టమయిన మానివేయాలి మరియు ఆయనకు ఇష్టమయిన క్రియలు మనకు కష్టమయిన చేయాలి. అప్పుడే మనం ఆయన పిల్లలుగా, క్రీస్తు పెండ్లాడె వధువు సంఘములో భాగంగా పరిగణింపబడుతాము. లేదంటే అరకొర ఆత్మీయ జీవితంతో మనలను మనమే మోసపుచ్చుకుంటాము. 

మరి కొంతమంది దేవుని పరిచర్య చేయాలని, ఎదో ఒకటి చేసేయ్యాలి అని తమకు ఉన్న తాలాంతులను వాడుకోవాలని ఆరాటపడుతూ ఉంటారు. దేవుని చిత్తము కనిపెట్టకుండా ఎదో ఒకటి చెయ్యాలి అని అత్యుత్సాహంతో చేస్తుంటారు. చాల సార్లు దేవుడు తమకు ఇచ్చిన లౌకిక బాధ్యతలు, ఆశీర్వాదాలు కూడా వదిలేసి దేవుని కోసం ఎదో చేస్తున్నాము అన్న భావనలో ఉంటారు.  కానీ వారి విషయంలో దేవుని చిత్తము ఏమిటి? అని అడిగి తెలుసుకోవాలి.  

మార్త మరియు మరియ విషయంలో యేసయ్య ఏమి చెప్పాడు గుర్తుందా? (లూకా 11:38-42) యేసయ్యకు ఎదో చెయ్యాలని మార్త ఆరాటపడుతుంటే మరియ అయన పాదాల దగ్గర కూర్చుని అయన చెప్పే సంగతులు వింటూ ఉంది. "ప్రభు మరియను నాకు సహాయంగా పని చేయమను" అన్న మార్తతో యేసయ్య, "నువ్వు అనవసరమయిన వాటి కోసం విచారిస్తూ తొందరపడుతున్నావు కానీ మరియ శ్రేష్ఠమయిన దానినే ఎన్నుకోంది! అది ఆమె వద్ద నుండి తీసివేయబడదు" అని చెప్పాడు కదా!  కొన్ని సార్లు దేవుడు మనలను మౌనంగా ఉండమంటాడు, అప్పుడు అయన చిత్తమును చెయ్యాలి. అయన పరిచర్య కంటే కూడా అయనను వినటం అలవాటు చేసుకోవాలి. మనకు ఉన్న తలంతు ఎక్కడికి పోదు, దాన్ని వాడుకొనే అవకాశం ఆయనే మనకు ఇస్తాడు. 

ప్రియమయిన సహోదరి సహోదరుడా! సొలొమోను గారు రాసిన పరమగీతము చదివినట్లయితే, క్రీస్తుకు మరియు వధువు సంఘముకు సాదృశ్యముగా ఎన్నో సంగతులు దేవుడు రాయించాడు. ప్రియుడు, ప్రియురాలు ఎంతటి అన్యోన్యత కలిగి ఉండాలో, ఎంతగా ఒకరి నొకరు కోరుకోవాలో ఈ గ్రంథం మనకు నేర్పిస్తుంది (పరమగీతము 7:6-12). క్రీస్తు మన ప్రతి ఆణువణువూ ఎరిగి ఉన్నాడు, మనతో అత్యంత సన్నిహిత్యం కోరుకుంటున్నాడు. 

ఆదే విధమయిన ఆరాటం మనకు ఉందా? అంతగా క్రీస్తును ఎరిగి ఉన్నామా? సంపూర్ణ సమర్పణ మనం చేస్తున్నామా? క్రీస్తు అనే మన ప్రియుడు తన సమస్తం మన కోసం అర్పించి, మన పాపములు తొలగించి మనలను శుద్ధులుగా మార్చాడు, దేవునికి దగ్గరగా చేర్చాడు. హృదయమనే మన తోటలోకి  ఆయనను ఆహ్వానిస్తే అయన దాన్ని ఫలవంతంగా మారుస్తాడు. మన శరీరం ఆయనకు అర్పిస్తే తన పరిశుద్ధాత్మతో అందులో నివసిస్తాడు, అయన వెలుగుతో మనలను ప్రకాశింపజేస్తాడు. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉందును గాక! ఆమెన్ !!

10, జూన్ 2022, శుక్రవారం

ఆత్మీయతలో పాటల పాత్ర!

 

పరిశుద్దాత్మ మనకు అనుగ్రహించే అనేక తలాంతులలో  ప్రసిద్ధి చెందినది పాటలు రాసే తలాంతు! ఎంతో మంది భక్తులు దేవుడు తమ జీవితంలో చేసిన అద్భుత కార్యములను కొనియాడుతూ స్తుతిగీతములు పాడినట్లుగా బైబిల్ లో మనం చూడవచ్చు. బైబిల్ లో కీర్తనలు అన్ని కూడా  భక్తులు దేవునికి తమ కృతజ్ఞతలు చెపుతూనో లేదా తమ ఆవేధన తెలుపుకుంటూనో రాసినవే! ఏ విధమయిన చదువు సంధ్యలు లేకపోయిన కూడా గొర్రెలు కాచుకొనే దావీదు ఎంతో మధురముగా సంగీతం వాయించేవాడు అని బైబిల్ చెపుతుంది. మరియు కీర్తనల గ్రంథం సింహభాగం అయన రాసిన పాటలే!  

ఆత్మీయ పరమయిన పాటలు రాయటానికి పెద్దగా చదువు, గొప్ప భాష జ్ఞానం ఉండవలసిన అవసరం లేదు! దేవుని పట్ల అమితమైన ప్రేమ, ఆరాధన భావం ఉంటే చాలు, తన చిత్తము చొప్పున పరిశుద్దాత్మ దేవుడు అయన నామ ఘనతార్ధం పాటలు రాసే తలాంతును  మనకు అనుగ్రహిస్తాడు. ఎన్నో గొప్ప  ప్రసంగాలు కలిగించగలిగిన ఆదరణ పరిశుద్దాత్మ ప్రేరితముగా రాసిన ఒక పాట కలిగిస్తుంది. సంగీతానికి మనసును ఆహ్లాదపరచే గుణం ఉంది! సౌలు మీదికి దురాత్మ వచ్చినప్పుడు దావీదు సంగీతం వాయించుట ద్వారా సౌలు ఆదరణ పొందేవాడు అని  బైబిల్ చదివితే మనకు అర్థం అవుతుంది (సమూయేలు 16:23).

ఇశ్రాయేలు జనము ఎర్ర సముద్రం దాటగానే మోషే మొదలగు వారు దేవుణ్ణి స్తుతిస్తూ కీర్తన పాడారు మరియు మిరియాము మొదలగువారు కూడా నాట్యమాడుతూ కీర్తన పాడారు (నిర్గమకాండము 15).  అంతే కాకుండా దేవుడు తమ జీవితాలలో అద్భుతాలు చేసిన ప్రతిసారి భక్తులు ఆయనను కీర్తిస్తూ పాటలు పాడారు అని బైబిల్ గ్రంథం చెపుతుంది. ఈ పాటలను గమనిస్తే, ఎక్కడ కూడా దేవుడు చేయని వాటిని, లేదా వారి జీవితంలో జరగని వాటిని, వారి ఇష్టానుసారం కవితాత్మక ధోరణిలో పాడలేదు. ఖచ్చితముగా దేవుని గొప్పతనమును, వారి జీవిత సాక్ష్యములను, దేవుడు వారిని ఎలా ఆశీర్వదించాడు అన్న వాస్తవాలు మాత్రమే పాటలుగా పాడినట్లు మనం గమనించవచ్చు. 

పాటలు దేవుని గొప్పతనమును చాటేవిగా ఉండవచ్చు, లేదా దేవుడు వారి జీవితాలలో చేసిన అద్భుత కార్యాలను తెలుపుతూ ఉండవచ్చు. కొన్ని సార్లు దేవునికి మొరపెడుతూ, తమ నిస్సహాయతను చాటుతూ, ఇతరులను ఆదరించేవిగా కూడా ఉండవచ్చు. కొన్ని పాటలు మనలను ప్రశ్నిస్తూ, మన విశ్వాస జీవితమును మెరుగు పరచుకోవటానికి ఉపయోగపడుతాయి. మన రక్షకుడయినా క్రీస్తు సిలువలో చేసిన త్యాగమును తెలుపుతూ అయన ప్రేమను గుర్తు చేసి మనం మరల పశ్చాత్తాప పడేలా చేస్తాయి. పాట ఎటువంటిదయినా దాని అంతిమ ఉద్దేశ్యం విశ్వాసులను బలపరిచేదిగా ఉండాలి. 

పరిశుద్దాత్మ దేవుడు సంఘము యొక్క క్షేమాభివృద్ధి కొరకు ఇచ్చే ఈ తలాంతు ఎంతో ఉన్నతమయినది. మన ప్రభువయినా యేసు క్రీస్తు కూడా తన శిష్యులతో కలిసి దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తూ పాటలు పాడాడు (మత్తయి 26:30) అని దేవుని వాక్యం మనకు సెలవిస్తోంది. కనుక పాటలు రాసే తలాంతు ఉన్న వారు, దేవుని వాక్యముతో ఆ పాటలు సరిచూసుకుని బయటకు తేవాలి. కొన్ని సార్లు సంపూర్ణముగా వాక్యము తెలియని అన్యులు ఎవరయినా వింటే వాక్యానుసారమయిన మాటలు ఉన్న కూడా ఆ పాట దేవుని నామానికి అవమానం కలిగిస్తుందా అని, అన్ని కోణాలలో ఆలోచించ బద్దులుగా ఉన్నారు. వాక్యాను సారం కానీ వర్ణనలు, ఆత్మీయత లోతు లేని పాటలు విశ్వాసులకు ఎంత మాత్రము మేలుచేయవు! వారు ముందుకు వెళ్ళకుండా అడ్డుగా మారే అవకాశం ఉంది. 

పౌలు, సిలను కొట్టి చెరసాలలో వేసి బంధించినప్పుడు వారు పాటలు పాడుతుంటే అక్కడ ఉన్న ఖైదీలందరు వారి పాటలు విన్నారు, తర్వాత దేవుడు అద్భుత రీతిగా భూకంపం తెప్పించి, వారందరి సంకెళ్లు విడిపోయేలా చేసాడు. ఆ జైలు అధికారి మరియు అతని ఇంటి వారందరు కూడా మారుమనసు పొంది రక్షణ పొందుకున్నారు (అపొస్తలుల కార్యములు 16:25-34). విశ్వాసముతో మనం పాడే పాటలు కూడా దేవుని కార్యములు జరిగిస్తాయి. సాటి వారికి ఆయన ప్రేమను, శక్తిని తెలిపి వారిని రక్షణలోకి నడిపిస్తాయి. కనుక పాట ఎవరు రాసారు, దాన్ని ఎవరు రూపొందించారు అని కాకుండా, ఎంత వాక్యాను సారముగా ఉంది, ఎటువంటి లోతును కలిగి ఉంది అని వాక్యముతో సరిచూసి పాటలు వినండి మరియు పాడండి. 

ఎఫెసీయులకు 5: "19: ఒకనినొకడు కీర్తనల తోను సంగీతములతోను ఆత్మసంబంధమైన పాటలతోను హెచ్చరించుచు, మీ హృదయములలో ప్రభువును గూర్చి పాడుచు కీర్తించుచు,"

పౌలు గారు సంఘములకు తానూ రాసిన పత్రికలలో కూడా ఎన్నో మారులు కూడా సంఘములో విశ్వాసులు ఒకరినొకరు పాటల ద్వారా హెచ్చరించుకోవాలని, ప్రోత్సహించుకోవాలని మరియు పాటల  ద్వారా దేవుణ్ణి కీర్తించాలని పరిశుద్దాత్మ ప్రేరణ ద్వారా తెలియజేసారు. అనగా ఈ పాటలు పాడుట ద్వారా ఇతరుల విశ్వాసమును మనము బలపరిచే వారిగా ఉన్నాము. ముందుగా మనం చెప్పుకున్నట్లుగా, సంగీతం హృదయములను ఆహ్లాదపరుస్తుంది మరియు ఆత్మీయత నిండిన పాటలు విశ్వాసులను ఎంతగానో ఆదరిస్తాయి. తద్వారా వారు విశ్వాసములో ఎదుగుతూ దేవుని కృపను పొందుకుంటారు. అంతే కాకుండా దేవుని వాక్యానుసారమయిన పాటలు వినుట ద్వారా ఎంతోమంది అన్యులు సైతం దేవుని ప్రేమను తెలుసుకొనే అవకాశం ఉంది.  

కొలొస్సయులకు 3: "16. సంగీతములతోను కీర్తనలతోను ఆత్మసంబంధమైన పద్యములతోను ఒకనికి ఒకడు బోధించుచు, బుద్ధి చెప్పుచు కృపా సహితముగా మీ హృదయములలో దేవుని గూర్చి గానము చేయుచు, సమస్తవిధములైన జ్ఞానముతో క్రీస్తు వాక్యము మీలో సమృద్ధిగా నివసింపనియ్యుడి."

పౌలు గారు కొలొస్సయులకు రాసిన పత్రికలో ఈ వచనము మనకు ఏమని చెపుతుంది? పాటలు పాడటం అనేది కేవలం నామమాత్రముగా చేసేది కాదు మరియు మన ఇష్టానుసారముగా నిర్ణయించేది కాదు గాని ఒక ఆజ్ఞవలె పాటించాలని మనకు అర్థమవుతుంది. ఆత్మ సంభంధమయిన కీర్తనలు పాడుట ద్వారా దేవుని వాక్యము బోధించబడాలి తద్వారా సంఘములో ఒకరి నొకరు హెచ్చరించుకోవాలి! అయితే ఈ పాటలు ఇతరులను విమర్శించినట్లు కాకుండా కృప సహితముగా ఉంటూ  క్రీస్తు వాక్యము మన హృదయాలలో నిండిపోయేలా రాయబడాలి.  పాట ద్వారా చెప్పిన వాక్యము సులువుగా అర్థం అవుతుంది మరియు ఎన్నో రోజులు గుర్తుంటుంది. 

అయితే ఈ మధ్య కాలంలో ఆత్మీయత మరియు ఆదరణ కలిగించే పాటలు కరువయి పోయాయి. కేవలం లౌకిక  పాటలకు ధీటుగా ఉండాలని హంగు ఆర్బాటల మోజులో పడిపోతున్నారు. విశ్వాసులను బలపరుస్తు సంఘమును కట్టవలసిన పాటలు, ఏ విధమయిన వాక్యము లోతు లేకుండా, సంగీతము, దృశ్యముకు అధిక ప్రాధాన్యత ఇస్తూ సంఘమునకు ఉపయోగం లేకుండా మారుతున్నాయి. కేవలము పాటను ఎంతమంది చూశారు, ఎంతగా పాపులర్ అయింది అనేది ప్రమాణంగా అయిపొయింది. 

చెవులకు ఇంపుగా ఉన్నాయి కదా అని లేదా కంటికి అందంగా ఉన్నాయి కదా అని ఆత్మీయత లోపించిన పాటలు విని మీ విశ్వాసపు యాత్రలో చల్లారిపోకండి. ఉదాహరణకు పదవ తరగతి పాస్ అయినా విద్యార్ధి తిరిగి ఏడవ తరగతి చదివితే అతని జ్ఞానం పెరుగుతుందా? కొద్దీ రోజులకు  అతను పదవ తరగతి పాఠాలు మరచిపోయి, చివరకు ఏడవ తరగతి పాఠాలకు అలవాటు పడిపోయి అందులోనే కొనసాగుతాడు. విశ్వాస జీవితం కూడా అటువంటిదే, వాక్యపు లోతు లేని, వాక్యాను సారం కానీ, ఆత్మీయ అభివృద్ధి కనపరచని  పాటలు వినుట ద్వారా మీ ఆత్మీయ ఎదుగుదలను మీరే అడ్డుకుంటున్నారు. 

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! పాటలు రాయటం, పాడటం దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ఆత్మీయ వరములు, వాటిని చులకనగా చూడవద్దు. దేవుని పాటలు పాడే నోటితో అన్యమయిన పాటలు పాడి విశ్వాసంలో వెనుకపడి పోవద్దు. ఏ పాటయినా మిమల్ని ఆదరిస్తుంటే లేదా మిమల్ని ఆత్మీయంగా బలపరుస్తుంటే దానిలో ప్రతి పదము విశ్వాసించి పాడండి.  ఎందుకంటే ఆ పాట ద్వారా పరిశుద్దాత్మ దేవుడు మిమల్ని నడిపిస్తున్నాడు. పరలోకంలో దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తూ దూతలు పాటలు పాడుతున్నారు అని చాల సందర్భాలలో బైబిల్ లో రాయబడింది. రేపు మనం పరలోకం వెళ్ళిన తర్వాత యుగయుగములు మనం చేయవసింది కూడా ఆయనను  ఆరాధించటమే! 

అయితే పాటలు దేవుని వాక్యమునకు ప్రత్యామ్నాయం మాత్రం కాదు. దేవుడి వాక్యమునకు ముందు గాని తర్వాత గాని పాటలు పాడుకోవచ్చు లేదా వినవచ్చు కానీ దేవుని వాక్యమునకు బదులు పాటలు పాడటం వినటం చేయరాదు. ఎవరయినా సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు పాటలు పాడండి మరియు దుఃఖముగా ఉన్నపుడు ప్రార్థన చేయండి అని దేవుని వాక్యం చెపుతుంది (యాకోబు 5:13). కనుక పాటలు పాడటం అనేది ప్రార్థనకు కూడా ప్రత్యామ్నాయం కాదు. దేవుడు పాటల ద్వారా అద్భుత కార్యములు చేసాడు, చేస్తాడు, కానీ వాక్యము చదవాలని, మరియు ఆయనను ప్రార్థించాలని, ఆరాధించాలని కూడా అయన కోరుకుంటున్నాడు. 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చేవారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

3, జూన్ 2022, శుక్రవారం

ఫలభరితమైన జీవితము

 

యేసుక్రీస్తును మన రక్షకుడిగా అంగీకరించుకున్న తర్వాత మనం విశ్వాస జీవితంలో  ఫలభరితముగా మారాలి. అనగా క్రీస్తు ఎలాగయితే దేవుని సర్వపరిపూర్ణతను  శోధించే శరీరములో ఉండి కూడా ఏలా వెల్లడి చేశాడో లేదా నివసింప చేశాడో  (కొలసయులకు 2:9) మనం కూడా అటువంటి జీవితమును కొనసాగించాలి అని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు. మన కోసం తన ప్రాణం పెట్టిన యేసు క్రీస్తు మన ఫలభరితమయిన జీవితమును బట్టి ఆకలి గొంటున్నాడు. 

మార్కు 11. "13. ఆకులుగల ఒక అంజూరపు చెట్టును దూరము నుండి చూచి, దానిమీద ఏమైనను దొరకునేమో అని వచ్చెను. దానియొద్దకు వచ్చి చూడగా, ఆకులు తప్ప మరేమియు కనబడలేదు; ఏలయనగా అది అంజూరపు పండ్లకాలము కాదు. 14. అందుకాయన ఇక మీదట ఎన్నటి కిని నీ పండ్లు ఎవరును తినకుందురు గాక అని చెప్పెను ; ఇది ఆయన శిష్యులు వినిరి."

యేసు క్రీస్తు మనకు పాఠాలు నేర్పిన అంజూరపు చెట్టు వృత్తాంతమును ఒక్కసారి గమనించండి. ప్రభువు ఆకలి గోని ఎంతో ఆశతో అంజూరపు చెట్టు దగ్గరకు వెళ్ళాడు, కానీ దాని  వద్ద ఆకులు తప్ప మరేమి దొరకలేదు. ఇక్కడ అంజూరపు పండ్ల కాలము కాకపోయినా కూడా ఆ చెట్టు ఎన్నో ఆకులతో ఫలములు ఉన్నట్లుగా కనపడింది. మనలో చాల మంది లోపల అంతగా ఆత్మీయంగా లేకపోయినా కూడా, బయటకు మాత్రం ఎంతో భక్తిగా, ఆత్మీయంగా కనపడుతాము. మాటకు ముందు వెనుక "పైస్ ది లార్డ్" అని పలుకుతాము, ప్రతి ఆదివారం తూచా తప్పకుండా చర్చ్ కు వెళ్తాము. 

మనలను చూస్తే ఎవరయినా సరే, ఎంత భక్తి పరుడో అని మోసపోవలసిందే. కానీ దేవుణ్ణి మనం మోసం చేయలేము, క్రీస్తు మనలో ఏ ఫలములు లేవని ప్రకటించే సమయం త్వరలోనే రానుంది. ఆ సమయంలో, అంజూరపు చెట్టును శపించినట్లుగా మనలను కూడా తన సన్నిధికి అనుమతించడు. మనము ఎవరో తండ్రి ముందు మనలను బట్టి సాక్ష్యం ఇవ్వడు.  మన జీవితం ఫల భరితం కావాలంటే ఏమి చేయాలో తెలుసుకునే ముందు, అసలు ఫలభరితమయిన విశ్వాసము అనగా ఏమిటి? 

పౌలు గారు కొలస్సయులకు రాసిన పత్రికలో మొదటి అధ్యాయము 9వ వచనం నుండి 12వ వచనం వరకు చదవవలసిందిగా మనవి చేస్తున్నాము. నూతనముగా మొదలు పెట్టిన కొలస్సి సంఘము తప్పుడు బోధలను బట్టి విశ్వాసములో వెనుకబడుతుంటే ఆ బోధలను ఖండిస్తూ పౌలు గారు, వారు ఏ విధముగా విశ్వాసములో ఫలభరితముగా ఉండాలో పరిశుద్దాత్మ ప్రేరణతో రాస్తున్నాడు.  
 
ప్రతి నిత్యమూ ఆత్మీయత లేదా ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానము మరియు దేవుని గురించిన జ్ఞానము కొరకు ఆకలి దప్పికలు కలిగి ఉండాలి మరియు వాటి విషయమై దేవున్ని నిత్యమూ ప్రార్థించాలి. అలాగే దేవుని చిత్తమును తెలుసుకొనే జ్ఞానం కలిగి ఉండాలి. నిత్యము వాక్య ధ్యానములో గడుపూట ద్వారా ఆయన చిత్తము ఏమిటో, దేవుణ్ణి మనం ఎలా సంతోషపెట్టవచ్చో సులభముగా గుర్తించగలము. ఆవిధముగా దేవునికి ఇష్టమయిన వారిగా జీవిస్తూ, అన్ని వేళల ఆయనకు ఆనందం కలిగించే వాటిని మాత్రమే చేయాలి. అటువంటి మంచి కార్యాలు చేస్తూ, ఫలములు చూపించాలి. 

మనకు కలిగే ప్రతి శోధనలో దేవుని శక్తిని పొందుకొనే లాగా ఆయన మీద ఆధారపడాలి. అప్పుడు అన్నింటిని భరించగల సహనము మనలో కలుగుతుంది. క్రీస్తు తన శ్రమలలో ఎంతగా తగ్గించుకున్నాడో, అయన శిష్యులుగా మరియు విశ్వాసులుగా మనం కూడా అటువంటి స్వభావము పొందుకోవాలి. ఇది మనుష్యులుగా మనకు అసాధ్యమే కానీ, దేవునికి అన్ని సాధ్యమే, కాబట్టి అయన మీద ఆధారపడి, అయన శక్తి ద్వారానే సాదించగలము. ఎందుకంటే దేవుడు మనలను తన వెలుగు రాజ్యానికి వారసులుగా ఏర్పరచుకున్నాడు. ఇప్పుడు మనకు కలిగే శ్రమలను బట్టి మనలోని, పాపపు క్రియలను లేదా శరీర క్రియలను తగ్గిస్తూ, మనలను విశ్వాసములో బలపరుస్తున్నాడు. తద్వారా మన రక్షకుడయినా క్రీస్తు స్వరూపంలోకి మనలను మారుస్తూ, ఆత్మీయంగా అభివృద్ధి పరుస్తున్నాడు. 

మనలో చాలామంది పౌలు గారు కొలస్సయులకు చెప్పిన  విషయాలు చేస్తారు! కానీ రోజులో కొన్ని గంటలు లేదా వారంలో ఒక్క రోజు మాత్రమే చేస్తూ, విశ్వాసములో ఫలిస్తున్నాము అని భ్రమపడుతూ ఉంటారు. ఫలించటం అంటే దినదినము అభివృద్ధి కలగాలి, హెచ్చుతూ తగ్గుతూ ఉండకూడదు. ఒక్కసారి చెట్టుకు పూత పూసిందంటే, అది పిందెలుగా మారుతుంది, తర్వాత కాయగా మారుతుంది అటుపైన దోరగా అవుతుంది చివరగా పండుగా మారుతుంది. ఈ క్రమములో ఎక్కడ కూడ కాయ మరల పిందెగా మారలేదు అనగా పురోగతి చెందిందే తప్ప తిరోగతి చెందలేదు. 

మన విశ్వాసం కూడా అలాగే ఫలిస్తు ఉండాలి. ఇక్కడ మనం పాపంలో పడిపోకూడదు అని చెప్పటం ఉద్దేశ్యం కాదు, అలా అని పడిపోయిన పర్వాలేదు అని కూడా కాదు. కానీ పడిపోయిన ప్రతిసారి ఎంత త్వరగా త్వరగా పైకి లేస్తున్నాము! ఎంత తీవ్రముగా దేవునికి మొఱపెడుతు పాపమూపై మన అయిష్టతను తెలుపుతూ దాని మీద విజయం కోసం ఆరాటపడుతున్నాము  అన్న విషయం చాల ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. 

యోహాను 15: "5.  ద్రాక్షావల్లిని నేను, తీగెలు మీరు. ఎవడు నాయందు నిలిచియుండునో నేను ఎవనియందు నిలిచి యుందునో వాడు బహుగా ఫలించును; నాకు వేరుగా ఉండి మీరేమియు చేయలేరు."

ద్రాక్ష తీగలు ద్రాక్షావళికి అంటుకొని ఉంటేనే ఆ తీగలకు ద్రాక్ష పండ్లు కాస్తాయి. ఏ చెట్టు కొమ్మకయినా పండ్లు కాయలంటే ఆ కొమ్మ తప్పకుండా చెట్టుతో సంభందం కలిగి ఉండాలి. అప్పుడే ఆ చెట్టు లక్షణాలు మరియు సారము  కొమ్మకు పాకి దానికి పండ్లు కాస్తాయి. అదే విధముగా మనం క్రీస్తుతో అంటి పెట్టుకుని ఉంటె విశ్వాసపు ఫలములు పొందుకుంటాము. మనం క్రీస్తులో కొనసాగుతు విశ్వాసపు ఫలములు పొందులాగున పరిశుద్దాత్మ దేవుడు పాపం మనలను అంటకుండా కాపాడుతూ ఉంటాడు. 

కానీ మనం ఆ పరిశుద్దాత్మ హెచ్చరికను తోసిపుచ్చి మన జీవితంలో  పాపనికి చోటు ఇస్తాము. ఆ పాపం ద్వారా  మనం పొందవలసిన  విశ్వాసపు ఫలములు కోల్పోతాము.  కొంత మంది దైవ జనులు సైతం, ప్రసంగం చేస్తారు, ప్రసంగం అయినా వెంటనే అల్పమయిన విషయాలకు అందరి మీద కేకలు వేస్తారు. యేసయ్య ఆ విధముగా చేసి ఉంటాడని ఊహించగలమా? క్రీస్తులో నిలిచి ఉండటం అంటే కేవలం  "నేను ఆయనను నమ్ముకున్నాను" అని చెప్పటం కాదు. అయన చూపిన ప్రేమను మనం చూపించాలి, అయన ఓర్పును మనం అలవరచుకోవాలి, అయన ప్రతి మాటను తప్పకుండా పాటించాలి. 

మరియు ఆదివారం ఒక్కనాడు పవిత్రముగా ఉంటె సరిపోదు, మిగిలిన ఆరు రోజులు కూడా పవిత్రముగా దేవునితో గడపాలి. ప్రతి శరీర క్రియను త్యజించి, మన సొంత చిత్తముకు చనిపోవాలి. అప్పుడే మనం క్రీస్తులో బ్రతుకుతున్నట్లుగా పరిగణింపబడుతాము. తద్వారా మన  జీవితం ఫల భరితముగా ఉంటుంది మరియు మన ద్వారా తండ్రి నామం మహిమ పరచబడుతుంది! క్రీస్తు శిష్యులమని కేవలం నోటితో కాకుండా జీవిస్తూ ప్రకటించగలం.  ఫలించని ప్రతి తీగను వ్యవసాయకుడయినా తండ్రి  తొలగిస్తాడని యేసయ్య హెచ్చరిస్తున్నాడు. 

యోబు విశ్వాసమును సాతాను ముందు నిరూపించడానికి దేవుడు ఏమి చేసాడు? అతనిని శోదించులాగున సాతానుకు అనుమతి ఇచ్చాడు. అప్పుడు యోబు మనవలె సణుగుకున్నాడా? తన భార్య చెప్పినట్లుగా దేవుణ్ణి దూషించాడా? "తన విమోచకుడు సజీవుడు, తనను తప్పకుండ విడిపిస్తాడు"  అని మొక్కవోని విశ్వాసం చూపించాడు. మన మీదికి  కూడా దేవుడు కొన్ని సార్లు శోధనలు అనుమతిస్తాడు. విత్తనం ఫలించాలంటే ఎలాగయితే విరిగి పోవాలో అదే విధముగా మన విశ్వాసం ఫలించాలంటే, మనము కూడా నలుగగొట్ట బడాలి. 

"బంగారము ఎలాగయితే అగ్నిచేత శుద్ధి చేయబడుతుందో, అంతకంటే విలువయిన మన విశ్వాసము ఈ శోధనల కొలిమి ద్వారా పరీక్షకు నిలిచి, క్రీస్తు ప్రత్యక్షం అయినప్పుడు మనకు మెప్పు, మహిమ మరియు ఘనత కలగటానికి కారణంగా ఉంటుంది (1 పేతురు 1:7)". కాబట్టి దేవుడు మనలను నలుగ గొట్టటానికి తగిన సిద్ధపాటును, విశ్వాసమును మనం చూపుట ద్వారా ఫలభరితమైన జీవితమును పొందుకుంటాము. దేవుడు శోధనలు అనుమతించాడు అని పంటి బిగువున భాదలు దాచుకొంటూ జీవితం సాగించటం కాదు గాని అన్ని సమయాలలో దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించాలి. యోబు దేవుణ్ణి దూషించక పోయిన కూడా  తనను తానూ నిందించుకున్నాడు. 

పాత నిబంధన (బైబిల్ లో భాగం గురించి కాదు) క్రింద ఉన్న యోబుకు ఆదరణ కర్త నడిపింపు అనగా పరిశుద్దాత్మ అనుగ్రహింపబడలేదు,  కనుక అది అతనికి పాపముగా పరిగణింపబడలేదు. కానీ నూతన నిబంధన క్రింద ఉన్న మనము "నిత్యమూ దేవునిలో ఆనందించాలి" అని దేవుని వాక్యం చెపుతుంది. మన ఓర్పును బట్టి,  మన బలహీనతలో సహాయం చేయులాగున పరిశుద్దాత్మ చెప్ప శక్యము కానీ మూలుగులతో మన తరపున విజ్ఞాపనలు చేస్తాడు (రోమీయులకు 8:26-27). మరియు దేవుడు మనం తట్టుకోలేని శోధన అనుమతించి మనం విఫలం కావాలని కోరుకోవటం లేదు కాని ప్రతి శోధనను తప్పించుకొనే మార్గమును కూడా ఇస్తున్నాడు (కొరింథీయులకు 10:13). కనుక నిత్యమూ ప్రతి పరిస్థితి యందు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించుట ద్వారా ఫలభరితమైన జీవితం పొందుకుంటాము. 

దేవుని వాక్యము జీవము కలిగినది. అది మనస్ఫూర్తిగా విన్నవారి హృదయంలో ఖచ్చితముగా కార్యములు చేస్తుంది. మనలో చాలామంది నిత్యమూ బైబిల్ చదువుతారు, ఎన్నో ప్రసంగాలు వింటారు. ఏదయినా వాక్యం చదివినప్పుడో, లేదా మంచి ప్రసంగం విన్నపుడో, ఎంతో ఉజ్జీవము పొందుకుంటారు. తర్వాత కొద్ది సమయానికి, లేదా కొద్ది రోజులకు ఎప్పటి స్థితికి వెళ్ళి పోతారు. యేసయ్య చెప్పిన విత్తనాలు చల్లే వ్యక్తి ఉపమానం గుర్తుందా (మత్తయి 13:3-9). వాక్యము మన హృదయాలలో లోతుగా నాటుకు పోవాలి, అప్పుడే విన్న వాక్యం మనలో ఫలిస్తుంది. వాక్యం మనలో నాటుకు పోవాలంటే మన హృదయం సిద్దపడి ఉండాలి. సగం లోకం వైపు సగం దేవుని వైపు ఉంటె, విన్న వాక్యం దారి ప్రక్కన పడి పక్షులు ఎత్తుకు పోయిన విత్తనాల మాదిరి లేదా రాళ్ళ మీద పడి ఎండిపోయిన వాటి మాదిరి లేదా  ముండ్ల పొదలలో పడి ఎదుగలేని వాటి మాదిరి అయిపోతుంది. ఆ విధముగా ఫలభరితమయిన జీవితము చేజార్చుకుంటము. 

ప్రియాయమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! ఎంతగా మనం ఫలిస్తున్నామని అనుకున్న కూడా ఇతరులకు మన ఫలముల ప్రత్యక్షత ఉండాలి. అనగా వారి ముందు వాటిని ప్రదర్శించటం కాదు గాని, సంఘము క్షేమాభివృద్దికి  మరియు సాటి విశ్వాసులను ఆదరించటానికి  మన ఫలములు  ఉపయోగపడాలి. చెట్టుకు ఫలములు కాచేది  తన గురించి కాదు, అదే విధముగా మన ఫలములు దేవుని రాజ్య వ్యాప్తికై ఉపయోగపడాలి. లేదంటే దేవుడు మనలో కోరుకున్న ఫలభరితమయిన జీవితము వ్యర్థమే!

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము. అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!

27, మే 2022, శుక్రవారం

భార్య భర్తలు ఎలా ఉండాలి?


దేవుడు సృష్టిని ఆరు దినములలో చేశాడు. ఆ క్రమములో ఆరవ దినమందు జంతువులను మరియు మొదటి మానవుడయినా ఆదామును కూడా అదే దినమున దేవుడు సృష్టించాడు అని బైబిల్ మనకు నేర్పిస్తుంది! అయితే జంతువులలో లేని పూర్ణాత్మ, మనసు (మనసాక్షి) మానవులకు అనుగ్రహించాడు దేవుడు (1 థెస్సలొనీకయుకు 5:23). జంతువులకు కేవలం ప్రాణము మరియు దేహమును ఇవ్వటమును బట్టి, వాటి శరీర అవసరాల నిమిత్తం ఆకలి తీర్చుకోవటానికి ఆహారం కోసం వేటాడం మరియు శరీర కోరికలను లేదా వాటి ఋతువులను బట్టి ఇతర జంతువులతో కలుసుకోవటం చేస్తాయి. ఆ విషయంలో వాటికి ఎటువంటి నియమ నిష్టలు ఉండబోవు. 

దేవుడు ఆదామును చేసిన తర్వాత అతను ఒంటరిగా ఉండటం మంచిది కాదని తలచి, అతనికి తోడుగా మొదటి స్త్రీ అయినా అవ్వను అతనికి  జతగా చేశాడు. అటుపైన "ఫలించి అభివృద్ధి చెంది భూమిని నిండించి దానిని లోపరచు కొనుడి" అని వారిద్దరిని దీవించాడు (ఆదికాండము 1:28). మరియు వారు ఇద్దరు హత్తుకొని ఏక శరీరులుగా ఉంటారని కూడా దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (ఆదికాండము 2:24). అప్పటి నుండి వివాహం అనేది ప్రతి తరము పాటిస్తూ వచ్చింది (ఆదికాండము 4:16-17). కాల క్రమేణా దేవుడు మోషే ద్వారా జన్యు పరమయిన ఇబ్బందులు రాకుండా మరిన్ని నియమ నిబంధనలు పెట్టాడు (లేవికాండము 18:6-18). ఎవరు ఎవరిని వివాహం చేసుకోరాదో దేవుడు తన ఆజ్ఞల ద్వారా వెల్లడి చేశాడు.  

ఈ నియమ నిబంధనలు తప్పిన నాడు, మనిషి జంతువు స్థితికి దిగజారి పోతాడు. నేటి సమాజంలో ఎన్నో రకాల పోకడలు చలామణి అవుతున్నాయి! డేటింగ్ అని సహజీవనం అని నియమ నిష్టలు లేని తప్పుడు కార్యాలను ఉన్నతమయినవిగా చిత్రీకరిస్తూ యువతి యువకులను శోధిస్తున్నారు. కాముకత్వము తీర్చుకోవటానికి పెళ్ళికి ముందు కట్టడలు లేని విచ్చలవిడితనం ప్రోత్సహించే ఈ కార్యాలను ఆమోదయోగ్యంగా మారుస్తున్నారు.  జంతువులకంటే హీనమయిన స్థితిలోకి మనుష్యులను నడిపిస్తూ దేవుడు ఏర్పరచిన వివాహ వ్యవస్థను ప్రాముఖ్యం లేనిదిగా ప్రచారం చేస్తున్నారు. వివాహం అన్నింటా ఘనమయినది అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (హెబ్రీయులకు 13:4)

కాబట్టి సహోదరి, సహోదరుడా! పెళ్ళికి ముందు విచ్చలవిడితనం దేవుని దృష్టిలో పాపమే అని గుర్తించి మసలుకోండి. దేవుని చిత్తమును కనిపెట్టి మీ జీవిత భాగస్వామిని ఎన్నుకోండి. దేవుడు స్త్రీ పురుషులు  ఇద్దరిని తన స్వరూపంలో, సమానంగా సృష్టించాడు. "అయితే సంఘమునకు క్రీస్తు తలగా ఉన్నట్లుగా స్త్రీకి తన భర్త తలగా ఉండాలి, మరియు సంఘము క్రీస్తుకు లోబడినట్లుగా స్త్రీ తన భర్తకు అన్ని విషయాలలో లోబడాలి. అయితే క్రీస్తు ఎలాగయితే సంఘమును ప్రేమించి దానిని పవిత్రముగా చేయటానికి తనను తాను ఏలా అప్పగించుకొని శ్రమలు పడ్డాడో అదేవిధంగా పురుషులు కూడా తమ భార్యలను ప్రేమించాలి మరియు వారిని గౌరవిస్తూ పోషించాలి" అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (ఎఫెసీయులకు 5:24-27)

భార్యలను చిన్న చూపు చూస్తూ నియంత వలె వ్యవహరించటం దేవుని ఉద్దేశ్యం కాదు. పురుషులు తమ శరీరమును ప్రేమించినట్లుగా, భార్యలను ప్రేమించాలి (ఎఫెసీయులకు 5:28). మరియు వారు శారీరికంగా బలహీనమయిన వారిగా గుర్తించి వారి విషయంలో మరి ఎక్కువ శ్రద్ధ చూపించాలి. దేవుడు ఇచ్చిన జీవితమును వారు భర్తలతో పంచుకుంటున్నారు కనుక వాళ్లను గౌరవించాలి. తద్వారా ఇద్దరు కూడా క్రీస్తులో ఆనందిస్తూ, ఆత్మీయంగా బలపడుతారు (1 పేతురు 3:7). తమ సంతానము ప్రశాంతంగా పెరగటానికి మంచి వాతావరణం ఇచ్చిన వారిగా ఉంటూ దేవుని రాజ్యనికి వారిని దగ్గర చేస్తారు. మరియు భార్యలు తమ భర్తలను తమ గొంతెమ్మ కోరికలతో బాధించ రాదు. తమ భర్తల సంపాదనను గుర్తెరిగి గుట్టుగా సంసారం చేయాలి. 

కొంతమంది స్త్రీలు లోకస్తులను చూసి, నగలు చీరలు కావాలని భర్తలను సాధిస్తూ ఉంటారు. అయితే "స్త్రీలు ఖరీదయిన వస్త్రములతో కానీ నగలతో గాని, రక రకాల జడలతో గాని అలంకరించుకోకుండా, మీ అంతరాత్మను, సాత్వికత, శాంతత అనే శాశ్వత గుణాలతో అలంకరించుకోవటం ద్వారా దేవుని దృష్టిలో విలువయిన వారిగా ఉంటారు" అని దేవుని వాక్యం సెలవిస్తోంది (1 పేతురు 3:3-4). శారా అబ్రాహాముకు లోబడి అతనిని యజమాని అని పిలిచింది, మరియు విశ్వాసములో అతనితో ప్రయాణం చేసింది (ఆదికాండము 18:12) కనుక దేవుని చేత ఆశీర్వదించబడింది. భార్యలు తమ భర్తలకు లోబడుతూ, విశ్వాసములో వారితో నడిస్తే తప్పకుండా దేవుడు మిమ్మును కూడా దివిస్తాడు.  

సామెతలు 31 వ అధ్యాయము 10 వ వచనం నుండి పూర్తిగా చదవమని ప్రభువు పేరిట మనవి చేస్తున్నాము. ఇక్కడ దేవుడు గుణవతి అయినా భార్య ఏలా ఉండాలో వివరంగా రాయించాడు. పురుషులు మోసకారమయిన సౌందర్యము మరియు అశాశ్వతమయిన అందమును  మోహించకుండా దేవుని యందు భయ భక్తులు కలిగిన భార్యను బట్టి సంతోషించాలని దేవుని వాక్యం చెపుతోంది. భార్య భర్తలు ఇద్దరు ఒకరినొకరు విశ్వాసములో బలపరచుకుంటూ క్రీస్తులో ఎదుగుతూ ఉండాలి. ఏ ఒక్కరయినా దేవునికి విరుద్ధంగా నిర్ణయం తీసుకుంటే వేరే వాళ్ళు దానిని వ్యతిరేకించాలి. ఉదాహరణకు అననీయ మరియు సప్పీరా ఇద్దరు కూడా దేవునికి వ్యతిరేకమయిన నిర్ణయం తీసుకోని, మరణం పొందారు. కానీ వారిలో ఒక్కరు దేవుని పేరిట వేరే వాళ్ళను గద్దిస్తే, అటువంటి అనర్థం జరిగేది కాదు కదా? 

చాల మంది ఇళ్ళలో భార్య భర్తలు ఒకరి మీద ఒకరు నేరారోపణ చేస్తూ ఉంటారు. "నీ మూలంగానే నేను ఇలా ఉన్నాను" అంటూ భర్త కానీ భార్య కానీ చేసిన తప్పులను ఎత్తి చూపుతూ నేరారోపణ చేస్తారు. అదే పనిగా నేరారోపణ చేయటం లేదా  నిందించటం అనేది  సాతాను లక్షణము (ప్రకటన 12:10). ఏదెను వనములో సాతాను మాట విని నిషేదించిన పండు తినగానే ఆదాము అవ్వ కూడా ఆ లక్షణాలనే కనపరిచారు. దేవుడు "ఆదాము ఎక్కడ ఉన్నావు, నేను వద్దని చెప్పిన పండు గాని తిన్నావా" అని అడగ్గానే, ఆదాము ఏమన్నాడు "నాకు జతగా నువ్వు ఇచ్చిన ఈ స్త్రీ నాకు ఇచ్చింది" అన్నాడు. అక్కడే మొదలు అయింది, నిందలు వేసే స్వభావం. దేవుడు అడిగింది "ఎందుకు తిన్నావు?" అని కాదు లేదా "ఎలా జరిగింది?" అని కూడా కాదు. "అవును ప్రభువా తిన్నాను, నన్ను క్షమించు" అని అంటే సరిపోయేది కదా!

మీ భార్య వల్ల గాని భర్త వల్ల గాని పెద్ద తప్పే జరిగి ఉండవచ్చు. కానీ క్రీస్తు ప్రేమ అన్నింటిని క్షమిస్తుంది, ప్రతి తప్పిదమును  కప్పివేస్తుంది. దేవుడు తిరిగి మీ జీవితాలను బాగు చేస్తాడు, ప్రతి కీడును మన మంచికై మలిచే సమర్థుడిగా ఉన్నాడు. యోసేపును తన అన్నలు అమ్మేసారు, ఐగుప్తులో బానిసగా బ్రతికాడు, నిందలు పొంది చెరసాల పాలయినాడు. ఇవ్వని కూడా యోసేపు జీవితంలో జరిగిన చెడు అనుభవాలు. అయితే దేవుడు వాటిని అతని తండ్రి యాకోబు కుటుంబానికి ఆశీర్వాదంగా మార్చాడు. కరువుతో వారు చనిపోకుండా యోసేపును ఐగుప్తుకు ప్రధానిగా మార్చి వారిని పోషించాడు. మీ జీవితాలలో కూడా జరిగిన తప్పులను లేదా చెడును మీకు ఆశీర్వాదంగా  మార్చే సమర్థుడిగా మన దేవుడు ఉన్నాడు. కనుక ఒకరి నొకరు క్షమించుకుంటూ, క్రీస్తు పై విశ్వాసంలో ఎదగాలి. 

కొందరు తల్లితండ్రులు పిల్లల విషయంలో పక్షపాతం చూపుతూ ఉంటారు. ఇద్దరు పిల్లలు ఉంటే తల్లి ఒక్కరిని మరియు తండ్రి ఒక్కరిని ఎక్కువగా గారాబం చేస్తూ లేదా ప్రత్యేకంగా చూస్తూ ఉంటారు. ఇది ఖఛ్చితముగా దేవుని వాక్యానుసారమయిన పెంపకం కాదు. సరదాకయినా పిల్లలను వేరుగా చూడకూడదు, అది వారిపై  దుష్ప్రభావము చూపుతుంది. దేవుడు మానవులందరిని సమానంగా ప్రేమిస్తున్నాడు. చెడ్డవారి మీద మరియు మంచివారి మీద వర్షం ఒకేలాగా కురుపిస్తున్నాడు, వారి పంటలు కూడా అలాగే పండుతున్నాయి. ఇస్సాకు మరియు రిబ్కా పిల్లలిద్దరిలో చెరొకరిని అమితంగా ప్రేమించి, మరో బిడ్డను నిర్లక్ష్యం చేశారు. అందును బట్టి వారి మధ్య విభేదాలు పెరిగేలా చేశారు. 

ఇస్సాకు ఏశావును అమితంగా ప్రేమించి దేవుడు యాకోబుకు చేసిన వాగ్దానమును  లెక్కచేయకుండా, ఏశావును ఆశీర్వదించాలని చూశాడు. రిబ్కా, భర్తకు దేవుని వాగ్దానం గుర్తుచేయవలసింది పోయి, యాకోబు, తండ్రిని మోసం చేసేలాగా ప్రోత్సహించింది. అందును బట్టి వారిద్దరూ సఖ్యత లేనివారిగా మరియు పిలల్లను దేవుని చిత్తముగా పెంచలేని వారిగా మనకు కనబడుతారు. "కానీ వారి వివాహం అయినా మొదట్లో ఇద్దరు ఎంతో ప్రేమగా ఉన్నారని, రిబ్కా, ఇస్సాకు తన తల్లి అయినా శారా మరణం మరచిపోయేలా చేసింది" అని దేవుని వాక్యం చెపుతుంది (ఆదికాండము 24:67). అయితే ఎక్కడో వారి మధ్య దూరం పెరిగి పోయింది, కనుకనే ఇటువంటి స్థితిలోకి వెళ్లిపోయారు. భార్య భర్తలు ఒకరి నొకరు హెచ్చరించుకునే స్థితిలో ఉండాలి,  ఏ విధమయిన రహస్యాలు వారి మధ్య ఉండరాదు, లేదంటే వారి మధ్య దూరం పెరిగిపోతుంది. 

కొంతమంది భార్యలు కాని భర్తలు కాని అదేపనిగా తమ తల్లితండ్రుల మీద ఆధారపడుతూ, తమ సంసారపు బండిని నడుపుమని వారికి అప్పగిస్తారు. ఇది ఖచ్చితముగా దేవుని వాక్యానికి విరుద్ధము. తల్లిని తండ్రిని గౌరవించండి, వారిని పోషించండి. కానీ మీ సంసారపు విషయాలు మీరే పరిష్కరించుకోండి. మీ జీవిత భాగస్వామికి నచ్చ చెప్పండి. సమస్య మీ శక్తికి మించినది అయితే, కొంతవరకు మీ తల్లి తండ్రి సహాయం తీసుకోండి. కానీ దేవునికి అప్పగించి, పరిష్కారం కోసం ఎదురు చూడండి. అయన మార్చలేని మనిషి కానీ, తీర్చలేని సమస్య కానీ లేదు. 

ఆదికాండము 2: "24. కాబట్టి పురుషుడు తన తండ్రిని తన తల్లిని విడిచి తన భార్యను హత్తుకొనును; వారు ఏక శరీరమైయుందురు."

కీర్తనలు 45: "10. కుమారీ, ఆలకించుము ఆలోచించి చెవియొగ్గుము నీ స్వజనమును నీ తండ్రి యింటిని మరువుము"

ఈ వచనములు మనకు ఏమి నేర్పుతున్నాయి! పురుషుడు తల్లితండ్రిని విడిచి భార్యను హత్తుకొని ఉండాలి! అస్తమానం భార్య మీద తల్లి, తండ్రికి ఫిర్యాదులు చెపుతూ, చంటి పిల్లాడి మాదిరి ప్రవర్తించరాదు. మరియు పెద్దలు కూడా వారి పిల్లల కాపురంలో పెత్తనాలు చేయకుండా, వారిని సొంతంగా ఎదగనివ్వాలి. మరియు భార్య కూడా తన స్వజనమును, మరియు తండ్రి ఇంటిని మరచి భర్త ఇంటిలో సర్దుకుపోవాలి. అస్తమానం తండ్రి ఇంటి వారికి ఫిర్యాదులు చేస్తూ, అత్తింటి వారిని విసిగించ కూడదు, వారి గుట్టు రట్టు చేయకూడదు. భార్య యొక్క పుట్టింటి వారి లోపాలు తెలిసినా కూడా భర్త తన కుటుంబం ముందు, ఎగతాళి చేస్తూ ఆమెను అవమానం చేయరాదు. 

భార్య భర్తలు యేసయ్య తల్లి తండ్రులు అయినా యోసేపు, మరియు మరియమ్మ మాదిరి ఉండాలి. దేవదూత తనతో మాట్లాడక మునుపు మరియమ్మ గర్భం గురించి తెలిసి యోసేపు, ఆమెను అవమానపరచకుండా, మౌనంగా విడనాడలనుకున్నాడు. దేవుని కార్యం తెలిసిన తర్వాత, ఆ కాలపు ఆచారాలు, కట్టుబాట్ల నుండి మరియమ్మను ఎంతగా కాపాడి ఉంటాడు! చుట్టూ పక్కల వారి సూటిపోటి మాటల నుండి, ఆమెను ఎంతగా సమర్థించి ఉంటాడు! కనుకనే ఆ ఇద్దరు దేవుని చేత ఎన్నుకోబడ్డారెమో! 

ప్రియమయిన సహోదరి, సహోదరుడా! దేవుడు మనలను తన స్వరూపంలో సృష్టించాడు అని దేవుని వాక్యం చెపుతోంది. మరి మనం అయన స్వరూపంలో కనీసం సగం అయినా మనలో సగం అయినా మన జీవిత భాగస్వామికి చూపగలుగుతున్నామా? సమస్య ఏదయినా! దేవుడు వినటానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. అయన వాక్యాన్ని అనుసరించి, ఆయన చిత్తముకై మొరపెడుదాము. మూర్కుడయినా రాజుకు  భార్య అయినా ఎస్తేరు మీద అతనికి కనికరం ఎలా కలిగింది? అది దేవుని కార్యం కదా? అదే దేవునికి నీ జీవిత భాగస్వామిని మార్చే శక్తి లేదా? ఒకరి నొకరు గౌరవించుకోండి, ప్రేమించండి, క్షమించండి, హెచ్చరించండి! భార్య భర్తలు సమానమంటూ, ఒకరి కోసము ఒకరనుకుంటూ కలిసి విశ్వాసంలో ప్రయాణం చేయండి! 

దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే వారం మరో వాక్య భాగంతో కలుసుకుందాము! అంతవరకూ దేవుడు మనకు తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్ !!